Ksiega Przyslów 14:3
W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
3Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.