Ksiega Przyslów 13:3
Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
10Bo każdy, kto ma upodobanie w pragnieniu życia oraz zobaczeniu szczęśliwych dni, niech powstrzyma swój język od złego, a jego wargi od powiedzenia zdrady.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
23Ponad wszystko pilnuj twojego serca, gdyż z niego wytryskują źródła życia.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
16Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.
13W uchybieniu ust jest sieć dla złoczyńcy, lecz sprawiedliwy unika biedy.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
4Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
13Kto lekceważy Słowo, temu się to policzy za winę; lecz będzie wynagrodzony ten, który szanuje przykazania.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
13chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu;
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.
27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.
14ich usta są pełne klątwy i goryczy;
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.