Ksiega Przyslów 4:23
Ponad wszystko pilnuj twojego serca, gdyż z niego wytryskują źródła życia.
Ponad wszystko pilnuj twojego serca, gdyż z niego wytryskują źródła życia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Mój synu! Uważaj na moje słowa, nakłoń twe ucho do moich mów!
21Niech nie ustąpią sprzed twych oczu; zachowaj je we wnętrzu twojego serca.
22Bo są życiem dla tych, którzy je znaleźli i zdrowiem dla całego ich ciała.
24Usuń od siebie matactwo ust oraz oddal od siebie przewrotność warg.
25Niech twe oczy patrzą przed siebie, niech twe rzęsy spoglądają prosto.
26Wyrównaj tor twojej drogi, a wszystkie twoje ścieżki niech będą ustalone.
4zwykł mnie uczyć oraz do mnie powiedział: Niech twe serce zachowa moje słowa; przestrzegaj moich nakazów, a będziesz żył.
5Nabieraj mądrości, nabieraj roztropności; nie zapominaj i nie odstępuj od słów moich ust.
6Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzec; umiłuj ją, a cię ochroni.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
13Trzymaj się karności, nie puszczaj! Pielęgnuj ją, bo ona jest twoim życiem.
21Bowiem gdzie jest wasz skarb, tam jest i wasze serce.
26Oddaj Mi, Mój synu, twoje serce, a twe oczy oby umiłowały Moje drogi.
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
9Serce jest przewrotne ponad wszystko oraz nieuleczalnie chore – któż je zbada?
21Mój synu! Niech to nie ustąpi sprzed twych oczu – strzeż Mądrości i roztropności,
22a będą życiem dla twojej duszy i wdzięczną ozdobą dla twej szyi.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
34bo gdzie jest wasz skarb, tam będzie i wasze serce.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
11Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec,
3Nawiąż je na twych palcach, zapisz je na tablicy twojego serca.
3Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
21Na stałe przywiąż je do twojego serca i obwiąż wokoło twojej szyi.
30Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
1Mój synu! Nie zapominaj Mojej Nauki, a Moje przykazania niechaj przechowa twoje serce.
3Niechaj cię nie opuszcza prawda i miłosierdzie; obwiąż je wokół twojej szyi oraz zapisz je na tablicy twojego serca.
25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.
1Mój synu! Zachowaj Moje mowy oraz ukrywaj u siebie Me przykazania.
8Będzie to pępowiną dla twoich żył i orzeźwieniem dla twych kości.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
18Ale co pochodzi z ust, z serca wychodzi, i to czyni człowieka nieczystym.
19Bowiem z serca wychodzą złe myśli, mężobójstwa, cudzołóstwa, nierządy duchowe, złodziejstwa, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa.
45Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta.
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
4Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
5Całym twym sercem ufaj WIEKUISTEMU i nie polegaj na twojej własnej mądrości.
24By cię uchować od niecnej kobiety, od gładkiego języka cudzej.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.