Ksiega Przyslów 18:21
W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
3Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
22Kto znalazł dobrą żonę – znalazł szczęście i dostąpił łaski od WIEKUISTEGO.
6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
22Bo są życiem dla tych, którzy je znaleźli i zdrowiem dla całego ich ciała.
23Ponad wszystko pilnuj twojego serca, gdyż z niego wytryskują źródła życia.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
10Bo każdy, kto ma upodobanie w pragnieniu życia oraz zobaczeniu szczęśliwych dni, niech powstrzyma swój język od złego, a jego wargi od powiedzenia zdrady.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
25Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
21Jesteś skryty przed biczem języka i nie masz się czego bać, gdy zbliża się spustoszenie.
8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.
19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.
18Ona jest drzewem Życia dla tych, którzy się jej trzymają, a ktokolwiek ją trzyma – został uszczęśliwiony.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
19Tak, sprawiedliwość zmierza do życia; a ten, co się ugania za złem do własnej śmierci.
35Bowiem kto Mnie pozyskał – pozyskał życie i dostąpił łaski u WIEKUISTEGO.
36Ale kto Mnie omija – sam siebie krzywdzi; ktokolwiek Mnie nienawidzi – umiłował śmierć.
18Ale co pochodzi z ust, z serca wychodzi, i to czyni człowieka nieczystym.
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
45Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
14ich usta są pełne klątwy i goryczy;
6Zatem język jest ogniem, zaś świat należy do bezprawia. Język jest ustanowiony w naszych członkach jako ten, co plami całe ciało i zapala początek kręgu; a sam jest zapalany od ognia gehenny.
4Twój język knuje zgubę; czynisz zdradę, jak wyostrzona brzytwa.
36Ale powiadam wam, że z każdego bezowocnego słowa, które by ludzie wypowiedzieli, zdadzą sprawę w dzień sądu;
10Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo. Nie tak to ma być, moi bracia.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
8Ale nikt z ludzi nie może ujarzmić języka; jest nieopanowanie zgubny, pełny śmiercionośnego jadu.