Ksiega Przyslów 12:18
Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
32Usta sprawiedliwego umieją się podobać; a w ustach niegodziwych są tylko matactwa.
19Mowa prawdy utrzyma się na wieki, ale kłamliwy język tylko na mrugnięcie oka.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
17Kto mówi rzetelnie – świadczy o sprawiedliwości; lecz fałszywy świadek głosi matactwo.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
8Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
2kiedy przyszedł Doego, Edomita i doniósł Saulowi, oraz mu powiedział: Dawid wszedł do domu Achimeleka.
18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
20Język sprawiedliwych to wyborowe srebro; rozum niegodziwych ma mało wartości.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
18Młotem, mieczem i ostrą strzałą – takim jest człowiek, co składa fałszywe świadectwo przeciw bliźniemu.
22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.
8Czyżbym tego na nich nie szukał mówi WIEKUISTY, czy nad podobnym narodem Ma Osoba nie wywrze pomsty?
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
3Przed spiskiem złych mnie ukryj i przed wzburzeniem złoczyńców,
6Mowy niegodziwych to czyhanie na krew; sprawiedliwych ocalają ich usta.
18Lepsza jest mądrość niż wojenne rynsztunki; choć jeden grzesznik niweczy wiele dobrego.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
11Słowa mędrców podobne są do kolców oraz do wbitych gwoździ te, co pochodzą od przedstawicieli zborów i podane są przez jednego Pasterza.
21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
3Gładkimi ustami jeden mówi drugiemu fałsz; mówią podwójnym sercem.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
15Książę daje się ugiąć cierpliwością; a łagodny język kruszy kości.
18Jak szaleniec, który rzuca płomienne strzały oraz śmiertelne pociski