Ksiega Koheleta 12:11
Słowa mędrców podobne są do kolców oraz do wbitych gwoździ te, co pochodzą od przedstawicieli zborów i podane są przez jednego Pasterza.
Słowa mędrców podobne są do kolców oraz do wbitych gwoździ te, co pochodzą od przedstawicieli zborów i podane są przez jednego Pasterza.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Lecz ponadto ponieważ Kohelet był mędrcem dodatkowo nauczał lud poznania, rozważał, badał oraz układał liczne przypowieści.
10Kohelet starał się też wynaleźć wdzięczne powiedzenia słowa prawdziwe, napisane z prostotą.
12Co więcej powiedzieć, mój synu? Daj się ostrzec. Nie ma końca tworzeniu licznych zwojów, zaś zbytnie badanie trudzi cielesną naturę.
7Kowal zachęca złotnika, a ten, co gładzi młotkiem – tego, co kuje na kowadle oraz powiada o spojeniu: Ono dobre; po czym przytwierdza je gwoździami, aby się nie ruszało.
11Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności.
12Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.
18Niejeden mówi jakby kłuł mieczem; a mowa mędrców niesie ukojenie.
9Kto wyłamuje kamienie może się nimi urazić; a kto rozłupuje drwa może się nimi skaleczyć.
10Jeśli żelazo się stępiło, a ktoś nie naostrzył jego ostrza wtedy musi natężyć siły; ale pożytek z naprawy pochodzi od mądrości.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
11Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
9dlatego wy, pasterze, słuchajcie słowa WIEKUISTEGO!
15A WIEKUISTY do mnie powiedział: Weź sobie jeszcze raz przybory kiepskiego pasterza.
9Cierń wniknął w rękę opoja, a przypowieść w usta głupców.
7Dlatego, pasterze, słuchajcie słowa WIEKUISTEGO!
19Mądrość daje mądremu więcej obrony, niż dziesięciu mocarzy, którzy są w mieście.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
3Bicz na konia, wędzidło dla osła, a rózga na grzbiet głupich.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
25O, jakże skutecznesą słowa prawdy! Ale czego dowodzi wasze napominanie?
23Starannie doglądaj stanu twoich stad oraz miej pieczę nad trzodami.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
12Gdyż Słowo Boga jest żyjące, skuteczne i ostrzejsze od każdego obosiecznego sztyletu, a przenika aż do podziału duszy i ducha, lecz także stawów i szpików; zdolne do rozróżniania myśli oraz zamiarów serca.
10Nagana głębiej wnika u rozumnego, niż sto plag u kpiarza.
11Bardziej pożądane od złota, od mnóstwa czystego złota; słodsze od miodu oraz rozpływającej się patoki.
12Skieruj twe serce ku napomnieniu, a twoje uszy ku rozumnym słowom.
14Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
6Wobec bólu żebrzących, wobec jęku ubogich, teraz powstanę – mówi WIEKUISTY; postawię wśród bezpieczeństwa tego, co we Mnie otwarcie mówi.
11Mądrość jest równie dobrą jak majętność; jest ona zaletą dla tych, którzy widzą słońce.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
11Nauczam cię o drodze mądrości i prowadzę cię po koleinach prawości.
5Zapomnieliście też o zachęcie, która jest wam przedkładana jako dzieciom: Moje dziecko, nie lekceważ karcenia Pana, ani nie bądź bez sił, kiedy jesteś przez niego doświadczany.
14Gdzie jest brak przewodnictwa – lud upada; a powodzenie jest tam, gdzie jest dużo doradców.
11Bo lepszą jest mądrość niż korale; nie dorównują jej żadne klejnoty.
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.