Ksiega Przyslów 3:35
Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
34Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
34Jeżeli chodzi o naśmiewców – to się z nich naśmiewa, ale pokornym użycza łaski.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
1Jak śnieg w lecie i deszcz w żniwa – tak nie przystoi cześć głupiemu.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.
6Gdy bogaci w mądrość zasiadają nisko zaś głupota bywa umieszczana na wielkich wyżynach.
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
18Niech nikt nie zwodzi samego siebie; jeśli ktoś między wami uważa, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupi, aby mógł stać się mądrym.
19Bo mądrość tego świata jest głupotą u Boga, ponieważ jest napisane: Ten, który łapie mądrych w ich chytrości.
9Zatem mędrcy zostaną pohańbieni, zgnębieni i usidleni; oto są ci, co pomiatali słowem WIEKUISTEGO, więc jaka im mądrość została?
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.
20Kto przystaje z mędrcami – nabiera mądrości; a kto się łączy z głupcami – staje się złym.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.
8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
4Bogactwo, cześć i życie idzie za pokorą i bogobojnością.
7Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
10Możny rzuca na wszystkich postrach, kiedy przyjmuje do służby głupców i włóczęgów.
7Rozumnym jest ten, kto zachowuje Naukę; a kto się łączy z marnotrawcami – hańbi swojego ojca.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.