Ksiega Przyslów 12:8
Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.
Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Dobry zyskuje upodobanie u WIEKUISTEGO; lecz potępia On podstępnego człowieka.
9Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
6Lepszy jest biedny, co chodzi w swej uczciwości niż bogaty, a przy tym przewrotny na swoich drogach.
12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.
11Człowiek bogaty uważa się za mądrego, lecz rozumny ubogi go przenika.
12Gdy radują się sprawiedliwi – wzmaga się świetność; gdy podnoszą się niegodziwi – ludzie się ukrywają.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.
3Prawych prowadzi ich uczciwość; a chytrość zmoże zdrajców.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.
12Sprawiedliwy zastanawia się nad domem niegodziwego, kiedy On wtrąci niegodziwych w niedolę.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
8Mężowie szyderstwa rozdmuchują w mieście namiętności; jednak mędrcy uśmierzają rozjątrzenie.
3Dokądkolwiek przychodzi niegodziwy – przychodzi też pogarda, oraz wraz z hańbą – sromota.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
12Jeśli widzisz człowieka, który sam siebie uważa za mędrca – wtedy po głupcu spodziewaj się więcej niż po nim.
5Pogarda nieszczęściu – tak należy uważać według wyobrażeń szczęśliwca; pchnięcietym, którym się chwieje noga!
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
8Ty, o WIEKUISTY, będziesz ich strzec, na wieki ich ochronisz od tego rodu.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
20Ohydą dla WIEKUISTEGO są przewrotni sercem; a Jego upodobaniem ci, co postępują uczciwie.
4Nikczemnik jest wzgardzony w jego oczach, a bogobojnych szanuje; tego, kto przysięga na swoją szkodę i nie zmienia.
22Mędrzec nachodzi miasto mocarzy oraz burzy warownię, na której polegało.
8Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.
26Więcej niż bliźni posiada sprawiedliwy, a droga niegodziwych wyprowadzi ich na tułactwo.
5Kto przestrzega królewskiego rozkazu nie dozna nic złego; a serce mędrca zna czas i sąd.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.