Ksiega Przyslów 18:13

Biblia Gdanska (1632/1881)

Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • J 7:51 : 51 Czy nasze Prawo sądzi człowieka, jeśli wpierw nie usłyszy od niego wyjaśnień oraz nie pozna, co czyni?
  • Pwt 13:14 : 14 Wyszli spośród ciebie niecni ludzie i uwiedli mieszkańców swego miasta, mówiąc: Pójdźmy i służmy cudzym bogom których nie znaliście.
  • Prz 20:25 : 25 Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.
  • 2 Sm 16:4 : 4 Zatem król powiedział do Cyby: Oto twoje jest wszystko, co należy do Mefiboseta! A Cyba zawołał: Do nóg przypadam, obym nadal znalazł łaskę w twoich oczach, mój panie i królu!
  • 2 Sm 19:24-30 : 24 Nadto król powiedział do Szymeja: Nie umrzesz! I król mu przysiągł. 25 W drodze zaszedł również królowi Mefiboset, wnuk Saula; a nie mył on swoich nóg, nie strzygł swej brody, ani nie wyprał swoich szat, od chwili odejścia króla aż do dnia, w którym szczęśliwie powrócił. 26 Więc gdy przybył z Jeruszalaim na spotkanie króla, król do niego powiedział: Czemu nie poszedłeś ze mną, Mefibosecie? 27 Zatem mu odpowiedział: Panie mój, królu! Mój sługa mnie zwiódł! Gdyż twój sługa powiedział: Każę sobie osiodłać moją oślicę i wsiądę na nią, by towarzyszyć królowi; bo przecież twój sługa jest chromy. 28 Jednak on oczernił twojego sługę przed moim panem i królem. Ale mój pan i król podobny jest do Bożego anioła – czyń zatem, co uznajesz za dobre! 29 Przecież cały dom mojego ojca nie mógł się niczego spodziewać, oprócz śmierci od mego pana i króla. A jednak umieściłeś swojego sługę pomiędzy swoimi stołownikami. Więc jakie pozostało mi jeszcze prawo, jakie roszczenie względem króla? 30 A król mu odpowiedział: Czemu jeszcze mi mówisz tak dużo? Postanowiłem: Ty i Cyba podzielicie się polem!
  • Est 3:10-15 : 10 Zaś król zdjął ze swej ręki pierścień i oddał go Hamanowi synowi Hamedaty, Agagicie, wrogowi Judejczyków. 11 Potem powiedział do Hamana: Te pieniądze zostawiam tobie, jak również ten naród, abyś z nim postąpił jak to uznasz za dobre. 12 Dnia trzynastego, pierwszego miesiąca, powołano więc pisarzy królewskich i ściśle tak, jak to zarządził Haman, napisano do królewskich satrapów, do namiestników pojedynczych dzielnic oraz do starostów pojedynczych narodów stosownie do pisma każdej dzielnicy i stosownie do języka każdego narodu. Spisano to w imieniu króla Ahaswerosa oraz opieczętowano królewskim pierścieniem. 13 Potem rozesłano te listy przez gońców do wszystkich królewskich dzielnic, by wytępiono, wymordowano i zgładzono wszystkich Judejczyków zarówno młodych jak i starych, kobiety i dzieci, w jednym dniu mianowicie trzynastego dnia dwunastego miesiąca, czyli miesiąca Adar, i by złupiono ich mienie. 14 Dosłowny odpispisma informował, żeby to rozporządzenie ogłoszono w każdej dzielnicy; aby było to jawne wszystkim narodom i żeby się przygotowały na ten dzień. 15 A gdy na zamku w Suzie zostało wydane prawo przynaglani królewskim rozkazem, rozjechali się także gońce. Zaś król i Haman zasiedli do biesiady, podczas gdy miasto Suzę ogarnęła trwoga.
  • Est 8:5-9 : 5 i powiedziała: Jeśli król uzna to za dobre, jeśli znalazłam łaskę przed jego obliczem i słuszne to się wydaje królowi, jeżeli zyskałam upodobanie w jego oczach niech się ukaże na piśmie rozkaz, aby odwołano te listy dotyczące zamysłu Hamana, syna Hamedaty, Agagity, które kazał rozpisać, by wygubić Judejczyków zamieszkałych we wszystkich królewskich dzielnicach. 6 Bo jakbym mogła wymóc na sobie oraz przyglądać się nieszczęściu, które ma spotkać mój lud, i jakbym mogła wymóc na sobie i przyglądać się zgubie mojego rodu? 7 A król Ahasweros powiedział do królowej Estery oraz do Judejczyka Mardechaja: Oto podarowałem Esterze dom Hamana; powieszono go też na szubienicy za to, że porwał się na Judejczyków. 8 A wy możecie napisać w imieniu króla list na korzyść Judejczyków; taki, jaki się okaże dobry w waszych oczach oraz opieczętować go królewską pieczęcią; bowiem pismo napisane w imieniu króla i opieczętowane królewską pieczęcią nie może być już cofnięte. 9 I tak, tego samego czasu, dnia dwudziestego trzeciego, trzeciego miesiąca, czyli miesiąca Siwan, zostali powołani królewscy pisarze. Napisano ściśle tak, jak zarządził Mardechaj: Do Judejczyków, do satrapów, do namiestników i do starostów stu dwudziestu siedmiu dzielnic od Indii, aż do Etiopii do każdej dzielnicy stosownie do jej pisma i do każdego ludu stosownie do jego języka. Nadto do Judejczyków, także stosownie do ich pisma i języka. 10 Napisano w imieniu króla Ahaswerosa, opieczętowano królewską pieczęcią, po czym rozesłano te listy przez konnych gońców, którzy dosiadali rącze, państwowe wierzchowce źrebięta z tabunów. 11 Według tych listów król pozwolił Judejczykom znajdującym się w każdym pojedynczym mieście, aby się gromadzili oraz bronili swojego życia, mordując i gładząc każdy tłum w jakimkolwiek narodzie i w jakiejkolwiek dzielnicy, który by czynił im gwałt, ich dzieciom oraz kobietom, i pragnął złupić ich mienie. 12 A to się miało stać jednego dnia we wszystkich dzielnicach króla Ahaswerosa mianowicie trzynastego dnia dwunastego miesiąca, czyli miesiąca Adar. 13 Dosłowny odpis pisma miał być wydany jako prawo w każdej pojedynczej dzielnicy, aby stał się jawnym dla wszystkich narodów, i aby Judejczycy gotowi byli w ten dzień mścić się na swoich wrogach. 14 I tak, kiedy zostało wydane prawo na zamku w Suzie nagleni królewskim rozkazem, szybko odjechali gońce, którzy dosiadali państwowych wierzchowców. 15 Zaś Mardechaj wyszedł od króla w błękitnym i białym stroju królewskim, przyodziany w płaszcz z bisioru i purpury oraz w wielkim, złotym diademie. A miasto Suza cieszyło się oraz radowało, 16 bo Judejczykom wzeszła jasność, radość, wesele i cześć. 17 Także w każdej dzielnicy oraz w każdym mieście, dokąd doszło królewskie rozporządzenie i jego prawo, była radość i wesele u Judejczyków, biesiady oraz uroczystości. Wielu też z krajowej ludności przyznawało się do judztwa, ponieważ padła na nich trwoga przed Judejczykami.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.

  • Prz 12:15-16
    2 wersety
    77%

    15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.

    16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.

  • Prz 26:4-5
    2 wersety
    76%

    4Nie odpowiadaj głupiemu według jego głupoty, abyś się nie postawił na równi z nim.

    5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.

  • 18Kto odrzuca przestrogę dostępuje nędzy i hańby; poważany jest ten, co zwraca uwagę na przyganę.

  • 16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.

  • 10aby cię nie lżył ten, co to usłyszy i twoja niesława nigdy by nie ustała.

  • Prz 29:19-20
    2 wersety
    73%

    19Sługa nie daje się poprawić słowami, bo chociaż je zrozumie – nie zastosuje się do nich.

    20Jeśli zobaczysz człowieka porywczego w swych słowach – oto więcej nadziei dla głupca, niż dla niego.

  • 29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

  • 23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.

  • 11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.

  • Prz 14:16-17
    2 wersety
    73%

    16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.

    17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.

  • 2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.

  • 5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.

  • 8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?

  • 35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.

  • Prz 19:1-3
    3 wersety
    71%

    1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.

    2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.

    3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.

  • 13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.

  • 18Kto tai nienawiść ten ma kłamliwe usta, a kto roznosi oszczerstwa jest głupcem.

  • Prz 15:31-33
    3 wersety
    71%

    31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.

    32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.

    33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.

  • 12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.

  • 28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.

  • 3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.

  • 2Przychodzi pycha, nadchodzi i hańba; ale przy skromnych jest mądrość.

  • 16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.

  • 1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.

  • 8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.

  • 9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.

  • 1Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.

  • 18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.

  • 21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.

  • 15Zatem słuchajcie, skłońcie ucho oraz się nie wynoście; ponieważ przemawia WIEKUISTY!

  • 8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.

  • 15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.

  • 33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.

  • 24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.

  • 14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.

  • 13Kto zatyka swe ucho na wołanie biednego – ten sam będzie wołał i nie znajdzie posłuchu.

  • 20Słuchaj rady i przyjmuj napomnienie, abyś w swojej przyszłości nabrał mądrości.

  • 1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.

  • 3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.

  • 6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.