Ksiega Przyslów 18:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 15:13 : 13 Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
  • Prz 17:22 : 22 Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
  • 2 Kor 12:9-9 : 9 Lecz mi powiedział: Wystarcza ci moja łaska, gdyż moja moc dochodzi do dojrzałości w słabości. Więc z największą przyjemnością będę się chlubił raczej w mych słabościach, aby mogła we mnie zamieszkać moc Chrystusa. 10 Dlatego znajduję przyjemność w słabościach, w obrażaniach, w utrapieniach, w prześladowaniach i trudnościach; bo kiedy jestem słaby, wtedy jestem mocny z powodu Chrystusa.
  • Jk 1:2 : 2 Uważajcie za pełną radość, moi bracia, gdy wpadniecie w różnorodne doświadczenia,
  • 1 P 1:6 : 6 W Nim się radujcie, ilekroć jest słuszne teraz trochę, jeżeli zostaliście zasmuceni pośród różnych doświadczeń,
  • Ps 147:3 : 3 Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.
  • Mk 14:33-34 : 33 Potem wziął z sobą Piotra, Jakóba oraz Jana i zaczął się lękać, i troskać. 34 Także im mówi: Bardzo smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie.
  • Rz 5:3-5 : 3 Ale nie tylko to. Wszakże chlubimy się też w uciskach, wiedząc, że ucisk sprawia wytrwałość, 4 zaś wytrwałość wypróbowanie, zaś wypróbowanie nadzieję; 5 a nadzieja nie przynosi wstydu, gdyż miłość Boga rozlana jest w naszych sercach poprzez Ducha Świętego, który został nam dany.
  • Rz 8:35-37 : 35 Któż nas oddzieli od miłości Chrystusa? Utrapienie, czy ucisk, czy prześladowanie, czy głód, czy nagość, czy niebezpieczeństwo, czy miecz? 36 Jak jest napisane: Dla ciebie cały czas jesteśmy uśmiercani, zostaliśmy policzeni podobnie jak owce na rzeź. 37 Lecz w tym wszystkim osiągamy pełne zwycięstwo, poprzez Tego, co nas miłuje.
  • 2 Kor 1:12 : 12 Gdyż tą jest nasza chluba, świadectwo naszego sumienia, że przebywaliśmy na świecie choć w większym stopniu między wami nie w mądrości ciała wewnętrznego, ale w prostocie i prawości Boga.
  • 2 Kor 2:7 : 7 I jak gdyby raczej przeciwnie wy mu odpuśćcie i zachęćcie, aby ów brat nie został pochłonięty jakimś dodatkowym smutkiem.
  • Hi 1:20-21 : 20 Wtedy Ijob powstał, rozdarł swój płaszczi ostrzygł swoją głowę; po czym padł na ziemię i się ukorzył. 21 Potem powiedział: Nagi wyszedłem z łona mojej matki i nagi się tamwrócę. WIEKUISTY dał i WIEKUISTY też zabrał; niech będzie błogosławione Imię WIEKUISTEGO.
  • Hi 2:7-9 : 7 Tak szatan odszedł sprzed oblicza WIEKUISTEGO oraz uderzył Ijoba złośliwym ropniem, od stopy do ciemienia. 8 Zatem Ijob wziął skorupę, aby się nią skrobać, po czym usiadł na środku popieliska. 9 Wtedy jego żona powiedziała do niego: Bluźnij Bogu i giń. 10 Jednak on jej odpowiedział: Mówisz tak, jakbyś jako szalona mówiła. Przyjęliśmy od Boga dobre, a mielibyśmy nie przyjmować i złego. Więc w tym wszystkim Ijob nie zawinił swoimi ustami.
  • Hi 6:4 : 4 Bo tkwią we mnie groty Wszechmocnego, a mój duch wsysa ich jad, który pali; nacierają na mnie grozy Boże.
  • Hi 7:14-15 : 14 wtedy przez sny mnie trwożysz i straszysz mnie widziadłami. 15 Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.
  • Hi 10:15-17 : 15 A gdybym czynił zło – biada mi! I choćbym był sprawiedliwy– to jednak nie mógłbym podnieść głowy, będąc przesycony hańbą i świadkiem mojej nędzy. 16 A gdyby się chciała podnieść, ścigałbyś mnie jak lew oraz doświadczał na mnie Swojej dziwnej mocy. 17 Wyprowadziłbyś przede mnie coraz to nowych świadków, a Swój gniew wielokrotnie byś na mnie wywierał – wystawiając przeciwko mnie coraz to nowszy zastęp.
  • Ps 30:9-9 : 9 Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc: 10 Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu? Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?
  • Ps 32:3-4 : 3 Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień. 4 Ponieważ dzień i noc ciążyła na mnie Twoja ręka, wilgoć moja zanikła jak od upałów lata. Sela.
  • Ps 38:2-4 : 2 WIEKUISTY, nie gań mnie w Twoim gniewie, a w Twoim oburzeniu mnie nie karz. 3 Gdyż utkwiły we mnie Twoje strzały i dotknęła mnie Twoja ręka. 4 W obliczu Twojego gniewu, nie ma zdrowej cząstki w mojej cielesnej naturze, w obliczu mojego grzechu, nie mają spokoju moje członki.
  • Ps 42:10-11 : 10 Wołam do WIEKUISTEGO, mojej Skały: Czemu mnie zapomniałeś? Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga? 11 Moi ciemięzcy znęcają się nade mną, kalecząc moje kości, gdyż co dzień do mnie mówią: Gdzie twój Bóg?
  • Ps 55:3 : 3 Spojrzyj na mnie i mi odpowiedz, bo się zanoszę od płaczu i zawodzę.
  • Ps 55:5 : 5 W moim wnętrzu drży moje serce oraz przypadły do mnie strachy śmierci.
  • Ps 77:2-3 : 2 Kiedy wołam, podnoszę mój głos do Boga; mój głos kieruję do Boga, więc mnie wysłuchaj. 3 W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
  • Ps 88:14-16 : 14 Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa. 15 O WIEKUISTY, czemu porzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną Twe oblicze? 16 Jestem nędzny i konający od wstrząsów; znosiłem Twoje grozy, upadam.
  • Ps 109:22 : 22 A Ty, WIEKUISTY, mój Panie, uczyń ze mną według Twojego Imienia,bo błogą jest Twoja łaska; ocal mnie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 17:22
    74%

    22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.

  • Prz 15:13
    74%

    13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.

  • Prz 25:28
    71%

    28Człowiek nie mający hamulca dla swego ducha jest jak otwarte miasto, pozbawione już muru.

  • Prz 18:15
    71%

    15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.

  • Prz 20:27
    70%

    27Dusza człowieka jest światłem WIEKUISTEGO; ono przenika wszystkie tajniki wnętrza.

  • Prz 17:27
    70%

    27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.

  • Prz 12:25
    70%

    25Troska w sercu człowieka je gnębi, ale życzliwe słowo je pociesza.

  • Hi 14:22
    70%

    22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • Prz 14:29-30
    2 wersety
    70%

    29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.

    30Życiem dla ciała jest spokojne serce, a namiętność zgnilizną w kościach.

  • Hi 34:14
    69%

    14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

  • Hi 32:8
    69%

    8Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.

  • Prz 29:23
    69%

    23Duma człowieka go poniży, lecz pokorny dostąpi chwały.

  • Ps 147:3
    69%

    3Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.

  • Iz 38:16
    69%

    16Panie! Pozwól mi wyzdrowieć i ożyć. Przez nie się żyje i jedynie w nich jest życie mojego ducha.

  • Ps 34:18
    68%

    18Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień.

  • Prz 24:10
    68%

    10Jeśli zwątpiłeś w dniu niedoli – wątłą jest twoja siła.

  • Prz 18:12-13
    2 wersety
    68%

    12Serce człowieka wynosi się przed upadkiem, a chwałę poprzedza pokora.

    13Kto odpowiada zanim wysłuchał – temu poczytuje się to za głupotę oraz za wstyd.

  • Prz 16:18
    68%

    18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.

  • Prz 15:4
    68%

    4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.

  • 1 Kor 2:11
    67%

    11Bo któż z ludzi zna te człowieka, jeśli nie duch człowieka, co w nim jest? Także tych Boga nikt nie poznał, tylko Duch Boga.

  • Koh 8:8
    67%

    8Żaden człowiek nie rządzi wiatrem, aby mógł wiatr powstrzymać; nikt też nie ma władzy nad dniem śmierci, i nie ma wolności na wojnie; tak też niegodziwość nie da urlopu temu, który ją spełnił.

  • Jr 8:18
    67%

    18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • Koh 3:21
    67%

    21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • Hi 14:10
    67%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • Prz 16:2
    67%

    2Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.

  • Prz 19:3
    67%

    3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • Prz 20:5
    66%

    5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.

  • Hi 15:13
    66%

    13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

  • Koh 7:8
    66%

    8Lepszy koniec rzeczy niż jej początek; lepszy cierpliwy niż wyniosły.

  • Lk 13:11
    66%

    11I oto była tam niewiasta, co miała przez osiemnaście lat chorobliwe usposobienie. Zatem była zgięta i nie mogła się zupełnie wyprostować.

  • Ga 6:1
    66%

    1Bracia, jeśli człowiek by został napotkany w jakimś fałszywym kroku, wy, duchowi, pouczcie takiego w duchu delikatności, obserwując samego siebie, byś i ty nie został doświadczony.

  • Ps 143:4
    66%

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • Hi 33:18
    66%

    18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

  • Prz 11:17
    66%

    17Miłosierny człowiek sam sobie dobrze świadczy; a okrutny dręczy swe własne ciało.

  • Hi 6:14
    66%

    14Wątpiącemu należy się współczucie bliźniego, choćby odstępował od bojaźni przed Wszechmocnym.

  • Koh 10:4
    66%

    4Jeśli by powstał gniew władcy przeciwko tobie nie opuszczaj twojego stanowiska; gdyż uległość przytłumia wielkie winy.

  • Iz 1:5-6
    2 wersety
    66%

    5Czym mam was jeszcze uderzyć, gdy przymnożycie występek? Cała głowa jest chora i całe serce zbolałe.

    6Nic w nim zdrowego od stóp do głów; rany, sińce i ropiejące wrzody – nie wyciśnięte, nie przewiązane i nie zmiękczone oliwą.

  • 2 Kor 4:16
    66%

    16Dlatego nie upadajmy na duchu, bo choć ten nasz zewnętrzny człowiek jest niszczony, ale nasz wewnętrzny jest odnawiany dzień za dniem.

  • Prz 19:11
    66%

    11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.

  • Hi 5:18
    66%

    18Bo On rani, ale i leczy; uderza, lecz Jego ręce uzdrawiają.

  • 1 Sm 2:4
    66%

    4Łuk dzielnych się kruszy, a słabi przepasują się mocą!

  • Hi 21:4
    66%

    4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

  • Iz 40:30
    66%

    30Spracują się chłopcy i strudzą, a młodzieńcy potkną i upadną;

  • Prz 16:32
    66%

    32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.

  • Prz 14:14
    65%

    14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.

  • Prz 29:1
    65%

    1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.

  • Prz 12:8
    65%

    8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.