Ksiega Przyslów 20:27

Biblia Gdanska (1632/1881)

Dusza człowieka jest światłem WIEKUISTEGO; ono przenika wszystkie tajniki wnętrza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Kor 2:11 : 11 Bo któż z ludzi zna te człowieka, jeśli nie duch człowieka, co w nim jest? Także tych Boga nikt nie poznał, tylko Duch Boga.
  • 2 Kor 4:2-6 : 2 Przecież wyrzekliśmy się hańby tych ukrytych rzeczy nie chodząc w przebiegłości, ani nie fałszując Słowa Boga; lecz polecając samych siebie w wyjawianiu prawdy wobec Boga, stosownie do każdego sumienia ludzi. 3 Zaś jeśli jest zasłonięta i nasza Dobra Nowina zasłonięta jest wśród tych, co giną, 4 niewierzących, w których bóg tego świata zaślepił umysły, aby im nie błyszczało światło Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga. 5 Bowiem nie siebie samych głosimy, ale Jezusa Chrystusa, Pana, a siebie jako wasze sługi z powodu Jezusa. 6 Gdyż Bóg powiedział, że światło zajaśnieje z ciemności, więc On zajaśniał w naszych sercach w obliczu Jezusa Chrystusa, na skutek poznania chwały Boga.
  • Hbr 4:12-13 : 12 Gdyż Słowo Boga jest żyjące, skuteczne i ostrzejsze od każdego obosiecznego sztyletu, a przenika aż do podziału duszy i ducha, lecz także stawów i szpików; zdolne do rozróżniania myśli oraz zamiarów serca. 13 Także przed Nim od którego dla nas to Słowo nie ma żadnego ukrytego stworzenia, ale wszystkie są gołe i odkryte przed Jego oczami.
  • Prz 20:30 : 30 Wrzynające się pręgi leczą zło cięgi wnikające do tajników wnętrza.
  • Rz 2:15 : 15 Ci, co działanie Prawa okazują wypisane w ich sercach, poprzez świadczące ich sumienie, a następnie wzajemną kalkulację oskarżającą, czy też broniącą.
  • Rdz 2:7 : 7 I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.
  • Hi 32:8 : 8 Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.
  • 1 J 3:19-21 : 19 I przez to poznajemy, że jesteśmy z prawdy, oraz przed nim zjednamy nasze serce. 20 Gdyż jeżeliby oskarżało nasze serce, większy jest Bóg od naszego serca i wie wszystko. 21 Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie oskarża, mamy otwartość przed Bogiem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 8Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.

  • Prz 16:1-2
    2 wersety
    73%

    1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.

    2Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.

  • 5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.

  • 14Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?

  • Prz 21:1-2
    2 wersety
    70%

    1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.

    2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.

  • 10Ja, WIEKUISTY, zgłębiam serce i doświadczam nerki, aby oddać każdemu według jego dróg, według owoców jego spraw.

  • 21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • 1 Kor 2:10-11
    2 wersety
    69%

    10Bóg nam to objawił przez swojego Ducha; bo Duch bada wszystko, także głębie Boga.

    11Bo któż z ludzi zna te człowieka, jeśli nie duch człowieka, co w nim jest? Także tych Boga nikt nie poznał, tylko Duch Boga.

  • 24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?

  • 28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.

  • 11WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.

  • 21Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.

  • 21Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.

  • 28Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.

  • 20Bo dla niecnych nie ma przyszłości; zgaśnie pochodnia niegodziwych.

  • 36O ile więc, całe twe jaśniejące ciało, nie mając żadnej ciemnej części – w pełni będzie jaśniejące, stanie się podobnie, jak gdyby lampka blaskiem cię oświecała.

  • 21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.

  • 36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?

  • 6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

  • 26Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.

  • 9Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.

  • 23Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli.

  • 1Wyrocznia. Słowo WIEKUISTEGO o Israelu; wypowiedź WIEKUISTEGO, który rozpostarł niebo, ugruntował ziemię, i ukształtował ducha człowieka w jego wnętrzu.

  • 3Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.

  • 3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

  • 6Tobie samemu zgrzeszyłem i czyniłem zło w Twoich oczach; bo jesteś sprawiedliwy w Twym wyroku oraz czysty w Twoim osądzie.

  • 10W czyjej mocy jestdusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

  • 3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.

  • 23Wiem, o WIEKUISTY, że nie w mocy człowieka jest jego droga; nie dano wątłemu mężowi, by kierował swoim krokiem.

  • 3Niebo wzwyż – ziemia w głąb, i serce królów niezbadane.

  • 22On odsłania to, co głębokie i skryte; wie, co jest w ciemnościach, u Niego mieszka światło.

  • 9Wesoło będzie świecić światło sprawiedliwych, lecz pochodnia niegodziwych zgaśnie.

  • 33Nikt z was, kto zapali lampkę, nie umieszcza jej w ukrytym miejscu, ani pod naczyniem ale na podstawce, aby ci, co wchodzą widzieli światło.

  • 14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

  • 16Bo nikt, kto zapali lampkę, nie nakrywa jej naczyniem, ani nie kładzie poniżej łoża, lecz stawia na podstawie, aby ci, którzy wchodzą widzieli światło.

  • 19Jak w wodzie odbija się twarz naprzeciwko twarzy tak i serce człowieka w człowieku.

  • 7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.

  • 21Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,

  • 2Doświadcz mnie, WIEKUISTY, i wypróbuj, oczyść moje wnętrze i serce.

  • 3Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.

  • 31i napełnił go Boskim Duchem, mądrością, rozumem, umiejętnością i wszelkim wykonawstwem

  • 11Kraina Umarłych i zatracenie są otwarte przed WIEKUISTYM; o ileż bardziej ludzkie serca.

  • 21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.

  • 20Ale też powiedział, że to, co wychodzi z człowieka, to zanieczyszcza człowieka.

  • 27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.

  • 26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.