Ksiega Przyslów 16:9
Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Zamierzenia serca należą do człowieka; ale od WIEKUISTEGO przychodzi odpowiedź języka.
2Wszystkie drogi człowieka wydają mu się czystymi; ale to WIEKUISTY waży ducha.
3Powierz WIEKUISTEMU twoje sprawy, a utwierdzą się twe zamysły.
1Serce króla jest w ręku WIEKUISTEGO, tak jak potoki wody; kieruje nim, dokądkolwiek Mu się podoba.
2Człowiek uważa za prostą każdą swoją drogę, ale to WIEKUISTY jest tym, który waży serca.
23Kroki szlachetnego męża są kierowane przez Boga, bo upodobał sobie jego drogę.
23Wiem, o WIEKUISTY, że nie w mocy człowieka jest jego droga; nie dano wątłemu mężowi, by kierował swoim krokiem.
24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?
21Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
5Całym twym sercem ufaj WIEKUISTEMU i nie polegaj na twojej własnej mądrości.
6Pamiętaj o Nim na wszystkich twoich drogach, a wtedy On wyrówna twoje ścieżki.
10Na wargach królewskich jest wyrocznia; niechaj przy wyrokowaniu nie chybią jego usta.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
21Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.
25Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą; jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
12Niejedna droga wydaje się człowiekowi prostą, jednak jej koniec prowadzi do śmierci.
9Serce jest przewrotne ponad wszystko oraz nieuleczalnie chore – któż je zbada?
10Ja, WIEKUISTY, zgłębiam serce i doświadczam nerki, aby oddać każdemu według jego dróg, według owoców jego spraw.
9Kto chodzi w niewinności – idzie bezpiecznie; kto jednak skrzywia swe drogi – ten będzie skarcony.
26Wyrównaj tor twojej drogi, a wszystkie twoje ścieżki niech będą ustalone.
7Kiedy WIEKUISTEMU podobają się drogi człowieka, jedna z nim także jego wrogów.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
31W jego sercu jest Prawo Pana, jego kroki się nie zachwieją.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
13WIEKUISTY także użyczy szczęścia, a ziemia wyda swój plon.
18serca, co knuje zgubne zamysły; rączych nóg, by zdążać do złego;
19Ty, Mój synu, posłuchaj oraz nabierz mądrości; skieruj twe serce na prostą drogę.
33Rzucają los na piersi; lecz od WIEKUISTEGO zależy to wszystko, co stąd wyniknie.
7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.
8Kręta jest droga wyrodnego człowieka; a czystego – prawą jest jego działalność.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
9Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego.
5Zamiar spoczywa w ludzkim sercu niby głęboka woda; lecz mąż rozumny umie go wydobyć na wierzch.
16Dar człowieka otwiera mu dostęp i prowadzi go przed oblicze wielkich.
26Wielu szuka oblicza władcy, ale sąd każdego przychodzi od WIEKUISTEGO.
4Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
13On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.
5Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.
7Wyrównana jest ścieżka sprawiedliwych; Ty, Prawy, torujesz drogę sprawiedliwych.
3Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.
26Kto ufa własnemu sercu – jest głupcem; jednak kto postępuje w mądrości – będzie ocalonym.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
8Mąż bywa chwalony w miarę swojego rozumu; a kto jest przewrotnego serca, popadnie w pogardę.