Ksiega Hioba 34:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:29 : 29 Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.
  • Iz 24:22 : 22 I będą zgromadzeni gromadą, jakby więźniowie w dole oraz zamknięci w lochu, i dopiero po długim czasie wspomniani.
  • Hi 7:17 : 17 Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?
  • Hi 9:4 : 4 Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 34:15-16
    2 wersety
    78%

    15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

    16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.

  • 22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • 13Kto Mu dał władzę nad ziemią? Kto ustanowił cały krąg świata?

  • 10W czyjej mocy jestdusza wszelkiego stworzenia oraz duch wszelkiego ludzkiego ciała?

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    72%

    13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

    14Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

  • 13Jeśli przygotujesz twoje serce oraz wyciągniesz do Niego swoje ręce;

  • 10Jeżeli przemknie, uwięzi oraz zgromadzi na sąd – kto Mu wzbroni?

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • 10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • 3że dopóki mam w sobie oddech i Boże tchnieniew mych nozdrzach,

  • 7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • 21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • 29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 4Duch Boga mnie stworzył, ożywiło mnie tchnienie Wszechmocnego.

  • Hi 23:13-14
    2 wersety
    70%

    13On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.

    14Tak, spełni co mi przeznaczył; a powziął jeszcze więcej podobnych postanowień.

  • 22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

  • 14Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?

  • 17Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.

  • 8Ale zaprawdę, tylko Duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego czyni ich rozumnymi.

  • 14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 5Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

  • 69%

    4Temu, który jest wszechmądrej myśli oraz przemożnej potęgi. Kto kiedy Mu się sprzeciwił, a potem wyszedł nietknięty?

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 23Bo nie wkłada na kogoś więcej, by przed Bogiem ukazał się na sąd.

  • 29Jeśli więc daje pokój, któż Go potępi? A jeśli skrywa Swoje oblicze, kto Go zobaczy? Jednak On czuwa nad narodem, jak i nad pojedynczym człowiekiem.

  • 24Dlatego ludzie powinni się Go obawiać; bo On lekceważy wszystkich mądrych we własnym mniemaniu.

  • Ps 33:14-15
    2 wersety
    68%

    14Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.

    15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.

  • 13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • 14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

  • 29Niech położy na prochu swoje usta może jest jeszcze nadzieja.

  • 7I tak WIEKUISTY, Bóg, utworzył człowieka z prochu ziemi oraz tchnął w jego nozdrza dech życia, a człowiek stał się istotą żyjącą.

  • Hi 9:18-19
    2 wersety
    68%

    18Nie dopuścił abym odetchnął, lecz nasycił mnie gorzkim bólem.

    19Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzina rozprawę?

  • 11Przechodzi jak wicher i ciągnie dalej – lecz grzeszy ten, co własną siłę nazywa swoim bogiem.

  • 39Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca.

  • 21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.

  • 4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

  • 38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?

  • 14Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

  • 5Tak mówi Bóg, WIEKUISTY, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozprzestrzenił ziemię wraz z jej płodami; On, który użycza tchnienia tym, co się na niej zaludniają; a Ducha tym, co po niej pielgrzymują.

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 9Przecież on powiedział: Człowiek nie ma pożytku, choć stara się podobać Bogu.