Ksiega Hioba 26:13

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 27:1 : 1 Tego dnia WIEKUISTY nawiedzi Swoim wielkim, twardym oraz potężnym mieczem lewiatana – szybkiego węża, lewiatana – węża skręconego, i w morzu zniszczy potwora.
  • Rdz 1:2 : 2 Zaś ziemia była niewidoczna, bezładna i ciemność nad otchłanią; a Duch Boga unosił się nad wodami.
  • Ps 74:13-14 : 13 Ty, Twą mocą rozdzieliłeś morze i zmiażdżyłeś głowy krokodyli na wodach. 14 Ty skruszyłeś głowę Lewiatana; rzuciłeś go na żer mieszkańcom stepu.
  • Ps 104:30 : 30 Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.
  • Ps 33:6-7 : 6 Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy. 7 Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
  • Ap 12:9 : 9 Więc został wyrzucony wielki smok, starodawny wąż, zwany oszczerczym i szatanem, który zwodzi cały zamieszkały świat. Zrzucony został na ziemię, a razem z nim zostali zrzuceni jego aniołowie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 26:7-12
    6 wersety
    79%

    7Rozciąga północ nadpustką, ziemię zawiesza nanicości.

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

    11Filary niebios się zachwiały i osłupiały przed Jego groźbą.

    12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    77%

    12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

    13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    77%

    15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

    16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!

  • Ps 33:6-7
    2 wersety
    73%

    6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

    7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    71%

    2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Hi 37:10-11
    2 wersety
    71%

    10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • 1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

  • 11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

  • 70%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Prz 3:19-20
    2 wersety
    70%

    19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.

    20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    69%

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 26Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 68%

    6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.

  • 30Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    68%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 1Tego dnia WIEKUISTY nawiedzi Swoim wielkim, twardym oraz potężnym mieczem lewiatana – szybkiego węża, lewiatana – węża skręconego, i w morzu zniszczy potwora.

  • 6W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.

  • 31i napełnił go Boskim Duchem, mądrością, rozumem, umiejętnością i wszelkim wykonawstwem

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 14Gdyby miał wzgląd tylko na Siebie oraz do Siebie ściągnął ducha Swe tchnienie,

  • 5Tak mówi Bóg, WIEKUISTY, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozprzestrzenił ziemię wraz z jej płodami; On, który użycza tchnienia tym, co się na niej zaludniają; a Ducha tym, co po niej pielgrzymują.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

  • 19Oto przedniejszy na twórczych drogach Boga; sam jego Stwórca podał mu jego miecz.