Ksiega Hioba 37:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 44:24 : 24 Tak mówi WIEKUISTY, twój Zbawiciel, który cię ukształtował od początku istnienia: Ja jestem WIEKUISTY, który wszystko czynię; który Sam rozciągnąłem niebiosa i z własnej mocy rozpostarłem ziemię;
  • Ps 104:2 : 2 Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
  • Wj 38:8 : 8 Zrobił też wannę z miedzi oraz z metalicznych zwierciadeł kobiet, położnic, które się zbierały u wejścia do Przybytku Zboru. Nadto z miedzi podstawę wanny.
  • Hi 9:8-9 : 8 który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza; 9 który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;
  • Rdz 1:6-8 : 6 Bóg też powiedział: Niech będzie przestwór w środku wód i niech przedzieli między wodami a wodami. 7 I Bóg uczynił przestwór; uczynił też rozdział między wodami, które są pod przestworem, a wodami które są nad przestworem. Więc tak się stało. 8 Bóg także nazwał przestwór niebem. I był wieczór, i był ranek dzień drugi.
  • Ps 148:4-6 : 4 Chwalcie Go niebiosa niebios, a także wody nieba. 5 Niechaj chwalą WIEKUISTEGO, bo On rozkazał i są stworzone. 6 Ustanowił je na wieki wieków, nadał też prawo i nie minie.
  • Ps 150:1 : 1 HALLELUJA! Chwalcie Boga w Jego Świątyni, chwalcie Go na przestworze Jego potęgi.
  • Prz 8:27 : 27 Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.
  • Iz 40:12 : 12 Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
  • Iz 40:22 : 22 Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:15-17
    3 wersety
    76%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

  • Hi 38:33-34
    2 wersety
    76%

    33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    76%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

  • Hi 38:18-20
    3 wersety
    75%

    18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.

    19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

    20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    75%

    2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Hi 38:4-5
    2 wersety
    74%

    4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

    5Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    73%

    37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    73%

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • Hi 38:29-31
    3 wersety
    73%

    29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?

    30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

    31Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona?

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Hi 22:11-14
    4 wersety
    73%

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 19Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.

  • 5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • Hi 38:12-13
    2 wersety
    73%

    12Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?

    13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

  • 9Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?

  • 12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    72%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 72%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

  • 17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.