Ksiega Hioba 37:22

Biblia Gdanska (1632/1881)

Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 104:1 : 1 Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.
  • Jd 1:25 : 25 jedynemu, mądremu Bogu, naszemu Zbawicielowi, chwała i majestat, władza i potęga, teraz i aż do każdego wieku. Amen.
  • 1 Krn 29:11 : 11 Twoja jest, WIEKUISTY, wielkość, moc, sława, zwycięstwo, i majestat oraz wszystko w niebiosach i na ziemi; Twoje jest, WIEKUISTY, królestwo, i jesteś wywyższony nad wszelką zwierzchność.
  • Hi 40:10 : 10 Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.
  • Ps 29:4 : 4 Głos BOGA w potędze; głos BOGA w majestacie.
  • Ps 66:5 : 5 Pójdźcie i obejrzyjcie dzieła Boga; On jest wspaniały w czynach względem ludzi.
  • Ps 68:7-8 : 7 Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię. 8 Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela,
  • Ps 76:12 : 12 Ślubujcie i powierzajcie się WIEKUISTEMU, waszemu Bogu; wszyscy, którzy Go otaczają, niech niosą daninę Groźnemu.
  • Ps 93:1 : 1 WIEKUISTY króluje, przyodział się we wspaniałość; WIEKUISTY przyodział się w potęgę i się przepasał.
  • Ps 145:5 : 5 Rozpamiętuję blask chwały Twojego majestatu i sprawy Twoich cudów.
  • Prz 25:23 : 23 Wiatr północny sprowadza deszcz, a zasępione twarze – uszczypliwe mowy.
  • Iz 2:10 : 10 Wejdź w skałę, skryj się w prochu w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu.
  • Iz 2:19 : 19 W trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejdą do skalnych jaskiń i do podziemnych jam.
  • Mi 5:4 : 4 A on będzie pokojem! Kiedy Aszur wtargnie do naszej ziemi i wkroczy do naszych zamków, wtedy postawimy przed nim siedmiu pasterzy i ośmiu książęcych mężów.
  • Na 1:3 : 3 WIEKUISTY jest nieskory do gniewu, chociaż przemożny w sile; bezkarnie nie przepuszcza. WIEKUISTY – w wichrze i zawierusze Jego droga, a chmury kurzem u Jego stóp.
  • Ha 3:3-9 : 3 Bóg nadchodzi od S Theman, a Święty z góry Paran. Sela. Niebo pokrywa się Jego majestatem, a ziemia napełnia się Jego chwałą. 4 Roztacza się jakby blask słońca. Od Jego boku biją promienie, tam jest siedziba Jego potęgi. 5 Przed Jego obliczem idzie mór, a w ślad za nim ciągnie zaraza. 6 Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach. 7 Pod brzemieniem niedolispostrzegam kuszańskienamioty; drżą pokrowce ziemi Midjanitów. 8 Czyżby WIEKUISTY zapłonął przeciw strumieniom? Czy przeciw strumieniom Twój gniew, lub Twoje uniesienie przeciw morzu, że pędzisz na Twych rumakach, na zwycięskim Twoim rydwanie? 9 Do naga ogołociłeś Twój łuk przeciwko sprzysiężonym pokoleniom Omera. Sela. Ziemia wytoczyła strumienie. 10 Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce! 11 Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni! 12 W gniewie kroczysz po ziemi, w zapalczywości depczesz narody. 13 Wyszedłeś na ratunekTwojego ludu, na zbawienie Twym Pomazańcem; strącasz szczyt z domu niegodziwca, obnażasz grunt aż po szyję. Sela. 14 W środku ich pokoleń przebijasz jego głowę, głowę ich mniejszych wodzów, co pędzą wichrem, by mnie rozproszyć. Sam ich okrzyk jak gdyby ma pochłonąć biednego, który się schował w kryjówce. 15 Kroczyłeś Twoimi rumakami po morzu, po wzburzonych i wielkich wodach. 16 Usłyszałem oraz zadrżały me wnętrzności; na samą wieść zadrgały moje wargi. Jakby rdza przeniknęła me kości i zatrzęsłem się na swym miejscu; ja, co mam czekać na dzień niedoli, aż nadciągnie przeciw ludowi ten, co go zgnębi. 17 Bo nie zakwitnie figowiec i nie będzie plonu na winoroślach; pochyli się pęd oliwnika, a łany nie dostarczą już pożywienia; z owczarni znikną owce i nie będzie rogacizny w oborach. 18 A jednak będę się cieszył w WIEKUISTYM, radował Bogiem mego zbawienia. 19 WIEKUISTY, Pan moją siłą! On uczyni me nogi jakby nogi jeleni oraz poprowadzi mnie po mych wyżynach! Przewodnikowi chóru, z towarzyszeniem instrumentów smyczkowych.
  • Hbr 1:3 : 3 On będąc blaskiem chwały oraz obrazem Jego istoty, nadto niosąc wszystko wyrazem Jego mocy, przez samego siebie uczynił oczyszczenie grzechów, zasiadł na wysokościach po prawicy majestatu,
  • Hbr 12:29 : 29 Bowiem nasz Bóg jest także ogniem trawiącym.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:9-11
    3 wersety
    82%

    9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

    10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 23Ale Wszechmocnego – Jego nie dościgniemy; On jest wzniosły potęgą, sądem i pełnią sprawiedliwości; nikogo nie gnębi.

  • Hi 37:3-6
    4 wersety
    77%

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • Hi 36:32-33
    2 wersety
    74%

    32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

    33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 23Oto z zapalczywością zrywa się zawierucha WIEKUISTEGO; rozpętana burza stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

  • Hi 37:15-18
    4 wersety
    73%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 19Oto z zapalczywością się zrywa zawierucha od WIEKUISTEGO, a burza już się kłębi; stoczy się na głowę niegodziwych.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 2Wokół Niego mgły i obłoki; podstawą Jego tronu jest sprawiedliwość i prawo.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • Hi 22:11-14
    4 wersety
    73%

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • 4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 2 Sm 22:12-14
    3 wersety
    72%

    12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

    13Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

  • 9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • 27Kiedy przyjdzie na was jak burza, gdy jak wicher nadciągnie wasze nieszczęście, kiedy przyjdzie na was nędza i utrapienie.

  • 1Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Ijobowi, mówiąc:

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!

  • 71%

    3WIEKUISTY jest nieskory do gniewu, chociaż przemożny w sile; bezkarnie nie przepuszcza. WIEKUISTY – w wichrze i zawierusze Jego droga, a chmury kurzem u Jego stóp.

  • 17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?

  • 22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

  • Hi 25:2-3
    2 wersety
    71%

    2Jego jest panowanie i majestat; Tego, co tworzy pokój na Swoich wysokościach.

    3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?

  • 22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.

  • 11Czyż nie zatrwoży was Jego majestat i lęk przed Nim na was nie spadnie?

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.