Ksiega Hioba 36:32

Biblia Gdanska (1632/1881)

W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Wj 10:21-23 : 21 WIEKUISTY powiedział także do Mojżesza: Wyciągnij twoją rękę ku niebu, a stanie się ciemność na ziemi Micraim; i ta ciemność będzie gęstniała. 22 Zatem Mojżesz wyciągnął swoją rękę ku niebu, i przez trzy dni nastała mroczna ciemność na całej ziemi Micraim. 23 Jeden nie widział drugiego, więc przez trzy dni nikt nie wstał ze swojego miejsca. Ale u wszystkich synów Israela było światło w ich siedzibach.
  • Hi 26:9 : 9 Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.
  • Hi 37:12 : 12 więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
  • Hi 37:15 : 15 Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
  • Ps 18:11 : 11 Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.
  • Ps 135:7 : 7 Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
  • Ps 147:8-9 : 8 Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach. 9 Co daje bydłu pokarm; i rodowi kruka, o co woła.
  • Ps 148:8 : 8 Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
  • Dz 27:20 : 20 Ale gdy ani słońce, ani gwiazdy nie pokazały się przez wiele dni, lecz napierała niemała wichura, w końcu została zabrana cała nadzieja naszego ratunku.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    82%

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    81%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    81%

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

    12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • Hi 36:27-31
    5 wersety
    80%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

    31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.

  • Hi 37:15-16
    2 wersety
    79%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • Hi 37:3-6
    4 wersety
    78%

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    77%

    21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

    22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    77%

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

    35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

  • Ps 18:11-12
    2 wersety
    76%

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • 76%

    7który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

  • Hi 38:24-26
    3 wersety
    76%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

    26by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 2Wokół Niego mgły i obłoki; podstawą Jego tronu jest sprawiedliwość i prawo.

  • 2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

  • 3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?

  • Hi 3:4-5
    2 wersety
    72%

    4Bodajby ten dzień pozostał ciemnym; bodajby się o niego nie pytał Bóg na wysokości, a także nie zaświecił nad nim jasny promień.

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

  • 37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

  • 29Jeśli więc daje pokój, któż Go potępi? A jeśli skrywa Swoje oblicze, kto Go zobaczy? Jednak On czuwa nad narodem, jak i nad pojedynczym człowiekiem.

  • 7Zaś gdy cię zgaszę – zakryję niebiosa oraz zaćmię ich gwiazdy; obłokiem zasłonię słońce, a księżyc nie da świecić swojemu światłu.

  • 2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

  • 44Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.