Ksiega Hioba 36:33

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 37:2 : 2 O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.
  • Jr 14:4-6 : 4 Z powodu popękanej gleby gdyż nie było deszczu na ziemi także znękani są oracze, więc zakrywają swoją głowę. 5 Ponieważ i łania rodzi na polu, i porzuca, kiedy nie ma zieleni. 6 Także leśne osły stają na nagich wierzchołkach i chwytają powietrze jak szakale; ich oczy omdlewają, ponieważ nie ma trawy.
  • Jl 1:18 : 18 Jakże jęczy bydło, błąkają się stada rogacizny, bo nie ma dla nich paszy; cierpią też trzody owiec.
  • Jl 2:22 : 22 Nie bójcie się polne zwierzęta, ponieważ się zazielenią rozległe obszary pustyni, bo drzewo przyniesie swój owoc; figowiec oraz winorośl wydadzą swoją siłę.
  • 2 Sm 22:14 : 14 WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.
  • 1 Krl 18:41-45 : 41 Potem Eliasz powiedział do Ahaba: Wejdź do góry, jedz i pij, bo słyszę już szum deszczu. 42 Więc Ahab wszedł, aby pić i jeść. Zaś Eliasz wszedł na wierzchołek Karmelu, pochylił się ku ziemi i skrył swoją twarz pomiędzy swe kolana. 43 Po czym powiedział do swego sługi: Wejdź, proszę i spójrz w kierunku morza. Więc ten wszedł, a gdy spojrzał, powiedział: Nie ma nic. Zatem Eliasz rzekł: Wróć znowu! I tak siedem razy. 44 A za siódmym razem powiedział: Oto właśnie wychodzi z morza mała chmurka, jakby ludzka dłoń. Zatem powiedział: Idź i powiedz Ahabowi: Zaprzęgaj i wyjeżdżaj, aby cię deszcz nie powstrzymał! 45 Tymczasem niebo zaćmiło się chmurami, wichrem oraz spadł wielki deszcz. Zaś Ahab wsiadł i odjechał do Jezreelu.
  • Hi 36:29 : 29 Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    77%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • Hi 37:2-6
    5 wersety
    75%

    2O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    74%

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

    35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

  • 18Jakże jęczy bydło, błąkają się stada rogacizny, bo nie ma dla nich paszy; cierpią też trzody owiec.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    73%

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

    12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    73%

    21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

    22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 30Zaś WIEKUISTY podniesie Swój majestatyczny głos, a ciężar Jego ramienia okaże się wrzącym gniewem i płomieniem niszczącej pożogi, wichrem, ulewą oraz kamiennym gradem.

  • 25Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • 48Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.

  • 7Przepasany potęgą, Twoją mocą utwierdzasz góry,

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Hi 37:8-9
    2 wersety
    70%

    8Zwierz cofa się do jaskini oraz wylega w swoich kniejach.

    9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

  • 30W ów dzień zahuczy nad nim jak huk morza. A gdy popatrzą na ziemię – tu ciemność, w jej chmurach zaćmiony księżyc i słońce.

  • 10Zwierzęta i wszelkie bydło, gady oraz skrzydlate ptactwo.

  • 24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

  • 32Niech zaszumi morze i wszystko, co w nim jest; niechaj się rozraduje pole i wszystko, co na nim żyje.

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!

  • 69%

    2Oto trzask biczów, głośny tętent kół, pędzące rumaki i toczące się wozy!

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    69%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • Hi 37:15-17
    3 wersety
    69%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 7Zaprawdę, zapytaj zwierząt, a cię nauczą i odpowie ci ptactwo nieba.

  • 7Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy.

  • 69%

    7Ustanowiłeś go władcą nad dziełami Twych rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy.

  • 20Ryczą do Ciebie także dzikie zwierzęta, bo wyschły strumienie wód, a żar słońca pochłonął błonia pastwiska.

  • 7Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.

  • 20Nie spłoszy go strzała z łuku; a kamienie procy zamieniają się przy nim w źdźbła.

  • 20Czy puszczasz go w podskokijak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.