Ksiega Hioba 41:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Nie spłoszy go strzała z łuku; a kamienie procy zamieniają się przy nim w źdźbła.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 1:13-14 : 13 I po raz drugi doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc: Co widzisz? Więc powiedziałem: Widzę kipiący kocioł, a jego przód skierowany jest ku północy. 14 Zatem WIEKUISTY do mnie powiedział: Od północy przypadnie zło na wszystkich mieszkańców tej ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 41:21-22
    2 wersety
    89%

    21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.

    22U spodu ma zębate skorupy, nimi zatacza ślad po mule.

  • Hi 41:18-19
    2 wersety
    87%

    18Jeśli go ktoś zaczepi – ani oręż się nie ostoi, ani lanca, dzida, czy harpun.

    19Żelazo uważa za słomę, a mosiądz za zbutwiałe drzewo.

  • 9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

  • 8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

  • 30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • 13Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.

  • 20Czy puszczasz go w podskokijak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.

  • Iz 30:27-28
    2 wersety
    70%

    27Oto nadchodzi z oddali Imię WIEKUISTEGO oraz gęsto się kłębiąc, płonie Jego gniew; Jego usta pełne są rozjątrzenia, Jego język jak niszcząca pożoga.

    28Jego tchnienie jak bystry potok, który chwyta za gardło, by przetrząsnąć narody poprzez sito zniszczenia oraz zwodnym wędzidłem okiełznać paszcze ludów.

  • 24Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?

  • Hi 20:25-26
    2 wersety
    70%

    25Wyciąga go, a z grzbietu wychodzi iskrząca się stal z jego żółcią; uchodzi, lecz na nim strachy.

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

  • 70%

    9Zginęli od Bożego tchnienia, zostali zniweczeni od zadęcia Jego nozdrzy.

  • 3Przed Nim kroczył ogień i palił wokoło Jego wrogów;

  • Iz 34:9-10
    2 wersety
    69%

    9Jego potoki zamienią się w smołę, a jego proch w siarkę; więc jego ziemia stanie się gorejącą smołą.

    10Nie wygaśnie ani we dnie, ani w nocy; jej dym będzie się kłębić wiecznie, zostanie pustą z pokolenia na pokolenie, już nikt po niej nie przejdzie na wieczne wieki.

  • 11Brzemienni trawą – zrodzicie ścierń; wasze dyszenie będzie ogniem, co was pochłonie.

  • 2O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

  • 14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

  • 69%

    5Przed Jego obliczem idzie mór, a w ślad za nim ciągnie zaraza.

  • 9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.

  • Ap 9:17-18
    2 wersety
    69%

    17I w ten sposób zobaczyłem w widzeniu konie, a ci, co na nich siedzieli mieli ogniste, hiacyntowe oraz żółte pancerze. A głowy koni były jak głowy lwów, a z ich pysków wychodzi ogień, dym i siarka.

    18Na skutek tych trzech przyczyn od ognia, dymu i siarki, co wychodzi z ich pysków została zabita trzecia część ludzi.

  • 2Nie ma takiego śmiałka, który by go pobudził. Zatem kim jest ten, co chciałby się stawić przed Moim obliczem?

  • 33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • 5Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.

  • Na 1:5-6
    2 wersety
    68%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

    6Któż się utrzyma przed Jego rozjątrzeniem, kto wytrwa przed Jego płonącym gniewem? Jego zapalczywość wylewa się jak ogień i kruszą się przed Nim skały.

  • 68%

    2Otwarła się także cysterna podziemnego świata, a z cysterny poszedł do góry jakby dym wielkiego pieca. I od dymu tej cysterny zostało zaćmione słońce oraz sfera powietrzna.

  • 24Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.

  • 3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

  • 2Gdybyś spełnił nieoczekiwane dziwy i zstąpił – góry by zadrżały przed Twym obliczem.

  • Hi 41:14-15
    2 wersety
    68%

    14Na jego szyi zamieszkuje siła, a przed jego obliczem skacze trwoga.

    15Szczelnie przylega jego sadło, jakby na nim ulane, niewzruszone.

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 32Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.

  • 5Wołają: Odstąp precz, do mnie się nie przybliżaj, bo jestem świętszy od ciebie; to ci są dymem w Moich nozdrzach; ogniem, który się pali ustawicznie.

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 14Oto byli jak ścierń – podpalił ich ogień; nie ocalili swojego życia z mocy płomienia; bez węgla do rozpalenia, ni ogniska, aby przy nim posiedzieć.

  • 9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • 31tak mówi Pan, WIEKUISTY: Precz z zawojem, zrzucić koronę, to wszystko nie zostanie już takim! Niskie wywyższyć, a wysokie poniżyć!

  • 10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.

  • 5WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

  • 27Nikczemny człowiek kopie nieszczęście, a na jego gębie jak gdyby pałający ogień.

  • 18A cała góra Synai się dymiła; dlatego, że w ogniu zszedł na nią WIEKUISTY. Wznosił się z niej dym, jakby dym z topieli i cała góra bardzo się trzęsła.