Ksiega Hioba 39:24

Biblia Gdanska (1632/1881)

Z drżeniem i gniewem wchłania pył i nie daje się zatrzymywać na głos trąby.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 9:16 : 16 Gdybym Go wzywał oraz gdyby mi odpowiedział – jeszcze nie uwierzyłbym, że wysłucha mojego głosu.
  • Hi 29:24 : 24 Uśmiechałem się do nich, kiedy tracili odwagę, bo nie mogli przytłumić jasności mego oblicza.
  • Hi 37:20 : 20 Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
  • Jr 4:19 : 19 Wnętrza, moje wnętrza! Drżę.. O, ściany mojej piersi! Wrze we mnie moje serce, nie mogę milczeć! Moja duszo, słyszysz odgłos trąb, wojenną wrzawę!
  • Am 3:6 : 6 Czy w mieście zagrzmi surma, a lud się nie zatrwoży? Tak też i nie ma klęski w mieście, jeżeli WIEKUISTY tego nie sprawi.
  • Ha 1:8-9 : 8 Jego rumaki są szybsze niż pantery i bardziej chyże niż wilki pod wieczór. Jego jezdni harcują – nadciągają z daleka; nadlatują jak orły, które spieszą na żer. 9 Oni wszyscy wychodzą na łup, na przedzie żądza ich oblicza, a brańcówgromadzą jak piasek.
  • Lk 24:41 : 41 A kiedy oni jeszcze nie wierzyli oraz z radości się dziwili, powiedział im: Macie tu coś jadalnego?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 25Kiedy uderzy trąba, zarży, że hej! Z daleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy.

  • Hi 39:19-23
    5 wersety
    80%

    19Czy dajesz rumakowi dzielność? Czy jego szyję przystrajasz w falującą grzywę?

    20Czy puszczasz go w podskokijak szarańczę? A przenikliwość jego rżenia wzbudza trwogę.

    21Jego kopyta ryją grunt, cieszy się swoją siłą i wyrusza na spotkanie zbroi.

    22Urąga trwodze i się nie lęka; nie ustępuje także przed ostrzem miecza.

    23Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca.

  • Hi 40:23-24
    2 wersety
    73%

    23Nie spłoszy się, gdy go ogarnie strumień; leży spokojnie, choćby Jarden rzucił się w jego paszczę.

    24Któżby go tknął przed jego oczami i przeszył pętlicami jego nozdrza?

  • Hi 39:7-8
    2 wersety
    72%

    7Ze zgiełku miasta się wyśmiewa i wrzasku poganiacza nie słyszy.

    8Co wypatrzył po górach – to jest jego paszą, więc śledzi wszelką zieleń.

  • Hi 20:23-24
    2 wersety
    71%

    23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.

    24Choć się schroni przed żelazną zbroją – przebije go grot z kruszcu.

  • 2O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

  • Hi 41:19-21
    3 wersety
    71%

    19Żelazo uważa za słomę, a mosiądz za zbutwiałe drzewo.

    20Nie spłoszy go strzała z łuku; a kamienie procy zamieniają się przy nim w źdźbła.

    21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.

  • 9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

  • 24Trwoży go bieda i strapienie; chwyta go jak król, co jest gotowy do szturmu.

  • 69%

    5Czy dziki osioł ryczy na zielonym pastwisku? Albo, czy byk porykuje nad swoją sieczką?

  • 7Wychodzą wieczorem, warczą jak psy i okrążają miasto.

  • 11Zewsząd trwożą go strachy i płoszą na każdym kroku.

  • 8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

  • 16Od Dan słychać już parskanie jego koni, cała ziemia drży od głośnego rżenia jego mocarzy; oto nadciągają, aby pochłonąć ziemię oraz to, co ją napełnia, miasto i w nim osiadłych.

  • 7Nawiedził ich bezbronne krainy oraz burzył ich miasta. Zatem przed głośnym jego rykiem spustoszała i ziemia, i to, co ją napełnia.

  • Hi 15:21-22
    2 wersety
    69%

    21Odgłos strachów brzmi w jego uszach, a pogromca napada gowśród pokoju.

    22Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jestdla miecza.

  • 8To Bóg wyprowadził go z Micraim, On u niego jak siła bawołu; pożera narody, swoich wrogów; zgruchocze ich kości i porazi swoimi strzałami.

  • 16Usłyszałem oraz zadrżały me wnętrzności; na samą wieść zadrgały moje wargi. Jakby rdza przeniknęła me kości i zatrzęsłem się na swym miejscu; ja, co mam czekać na dzień niedoli, aż nadciągnie przeciw ludowi ten, co go zgnębi.

  • Hi 41:25-26
    2 wersety
    68%

    25Nie ma mu równego na ziemi; to on został stworzony, aby niczego się nie lękał.

    26Lekceważy wszystko, co wysokie; on jest królem wszystkich dzikich zwierząt.

  • Hi 41:9-10
    2 wersety
    68%

    9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.

    10Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy jak rzęsy zorzy.

  • 14Uderzą w trąby i wszystko przygotują – jednak nikt nie wyruszy na wojnę; bo Moja zapalczywość przyjdzie na cały ich tłum.

  • 33Jego grom o nim zwiastuje, budząc Jego żarliwość przeciw wszystkiemu, co się wynosi.

  • 24Oto powstaje naród jak lwica oraz jak lew się podnosi; nie położy się aż pożre zdobycz, a krew poległych wypije.

  • 29Jego ryk jakby lwicy, ryczy jak lwięta; i zahuczy, i porwie zdobycz, i uniesie, a nikt nie ocali.

  • 26Więc natrze na jego szyję grubymi grzbietami swoich tarcz.

  • 19Wnętrza, moje wnętrza! Drżę.. O, ściany mojej piersi! Wrze we mnie moje serce, nie mogę milczeć! Moja duszo, słyszysz odgłos trąb, wojenną wrzawę!

  • Hi 20:13-14
    2 wersety
    68%

    13chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu;

    14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • 68%

    8Jego rumaki są szybsze niż pantery i bardziej chyże niż wilki pod wieczór. Jego jezdni harcują – nadciągają z daleka; nadlatują jak orły, które spieszą na żer.

  • 4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

  • 21Jak długo mam oglądać chorągwie, słyszeć odgłosy trąb?

  • 67%

    2Oto trzask biczów, głośny tętent kół, pędzące rumaki i toczące się wozy!

  • 14Na jego szyi zamieszkuje siła, a przed jego obliczem skacze trwoga.

  • 28Jego tchnienie jak bystry potok, który chwyta za gardło, by przetrząsnąć narody poprzez sito zniszczenia oraz zwodnym wędzidłem okiełznać paszcze ludów.

  • 11Kopytami swoich rumaków stratuje wszystkie ulice, twój lud pobije mieczem, a twoje potężne kolumny runą na ziemię.