2 Ksiega Samuela 22:13

Biblia Gdanska (1632/1881)

Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 2 Sm 22:9 : 9 W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 18:11-13
    3 wersety
    87%

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

  • Ps 97:2-4
    3 wersety
    82%

    2Wokół Niego mgły i obłoki; podstawą Jego tronu jest sprawiedliwość i prawo.

    3Przed Nim kroczył ogień i palił wokoło Jego wrogów;

    4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 2 Sm 22:8-10
    3 wersety
    81%

    8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.

    9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

    10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 2 Sm 22:14-15
    2 wersety
    79%

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

    15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

  • Ps 18:8-9
    2 wersety
    79%

    8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

    9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

  • Ha 3:4-5
    2 wersety
    79%

    4Roztacza się jakby blask słońca. Od Jego boku biją promienie, tam jest siedziba Jego potęgi.

    5Przed Jego obliczem idzie mór, a w ślad za nim ciągnie zaraza.

  • 13Zaś podobizna tych istot – ich spojrzenie to jakby ogniste zarzewia; gorejące jak wygląd pochodni. Ten ogień przebiegał pomiędzy istotami; otaczała go jasność, zaś z ognia szły błyskawice.

  • 14Boże mój, uczyń im tak, jak czyni zamieć oraz jak źdźbłu przed wiatrem.

  • 7Głos BOGA krzesze płomienie ognia.

  • Hi 41:19-21
    3 wersety
    76%

    19Żelazo uważa za słomę, a mosiądz za zbutwiałe drzewo.

    20Nie spłoszy go strzała z łuku; a kamienie procy zamieniają się przy nim w źdźbła.

    21Niby źdźbła są też maczugi i drwi sobie ze świstu lancy.

  • 29Bowiem nasz Bóg jest także ogniem trawiącym.

  • Na 1:5-6
    2 wersety
    74%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

    6Któż się utrzyma przed Jego rozjątrzeniem, kto wytrwa przed Jego płonącym gniewem? Jego zapalczywość wylewa się jak ogień i kruszą się przed Nim skały.

  • 18Ziemia zadymi się zapalczywością WIEKUISTEGO Zastępów, a naród stanie się jak pastwa ognia jeden nie oszczędzi drugiego.

  • 22Gdyż w Mym gniewie zapłonął ogień i się pali aż do najgłębszej Krainy Umarłych; pożera ziemię, jej plon i wypala posady gór.

  • 21A WIEKUISTY szedł przed nimi, dniem w słupie obłoku, aby prowadzić ich drogą; a nocą w słupie ognistym, by im przyświecać; tak, żeby szli we dnie i w nocy.

  • 30Zaś WIEKUISTY podniesie Swój majestatyczny głos, a ciężar Jego ramienia okaże się wrzącym gniewem i płomieniem niszczącej pożogi, wichrem, ulewą oraz kamiennym gradem.

  • 18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 16Oddajcie cześć WIEKUISTEMU, waszemu Bogu, zanim się zaćmi i zanim o góry mroku potkną się wasze nogi; wtedy będziecie wypatrywać światła, lecz je zamieni w śmiertelny cień, przemieni je w tumany.

  • 2Gdybyś spełnił nieoczekiwane dziwy i zstąpił – góry by zadrżały przed Twym obliczem.

  • 26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 11Wtedy podeszliście i stanęliście u stóp góry, a owa góra płonęła ogniem do wyżyn niebios, przy ciemności, chmurach i mgle.

  • 5Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.

  • 17A na szczycie góry widok majestatu WIEKUISTEGO był przed oczami synów Israela jak pożerający ogień.

  • 14I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia.

  • 72%

    5A z tronu wychodzą błyskawice, grzmoty i dźwięki; zaś przed tronem siedem palących się pochodni ognia, które są siedmioma duchami Boga.

  • 3nadchodzi nasz Bóg oraz nie będzie milczał; przed Nim ogień, a wokół Niego wielce potężny wicher.

  • 39Rozpostarł obłok na osłonę, a ogień aby rozświetlał noc.

  • 18Powstał też ogień w ich gromadzie, a płomień spalił złoczyńców.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

  • 71%

    3Przed jego obliczem chłonie ogień, a za nim pali płomień! Przed nim ziemia, jak rozkoszny ogród – a za nim jak pusty step; nic przed nim nie uchodzi!

  • 29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.

  • 27Oto nadchodzi z oddali Imię WIEKUISTEGO oraz gęsto się kłębiąc, płonie Jego gniew; Jego usta pełne są rozjątrzenia, Jego język jak niszcząca pożoga.

  • 4że jesteś jak wyostrzone strzały bohatera, czy też jak węgle jałowca?

  • 11Wy wszyscy, co rozniecacie ogień oraz uzbrajacie się w płonące strzały idźcie w płomień waszego ognia i na strzały, które sami rozpaliliście. To was spotka z Mej ręki – polegniecie w strapieniu.