Ksiega Hioba 37:15

Biblia Gdanska (1632/1881)

Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 28:24-27 : 24 Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem. 25 Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą; 26 kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów 27 wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
  • Hi 34:13 : 13 Kto Mu dał władzę nad ziemią? Kto ustanowił cały krąg świata?
  • Hi 36:30-32 : 30 Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza. 31 Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności. 32 W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
  • Hi 37:11 : 11 Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
  • Hi 38:4-9 : 4 Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość. 5 Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy? 6 Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny, 7 gdy razem zaśpiewały poranne gwiazdy i radośnie zagrzmiały wszystkie istoty Boże? 8 Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona? 9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką? 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal. 12 Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce? 13 By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi; 14 aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu; 15 by niegodziwym zostało zabrane ich światło i było pokruszone ramię, które jest podniesione. 16 Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani? 17 Czy odsłoniły się przed tobą bramy Krainy Umarłych S, albo czy oglądałeś wrota śmiertelnej pomroki? 18 Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz. 19 Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce, 20 byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu? 21 Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni. 22 Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu, 23 które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju? 24 Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher? 25 Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów; 26 by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka? 27 By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń. 28 Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy? 29 Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba? 30 Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal. 31 Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona? 32 Zdołasz wyprowadzić gwiazdy zodiaku w swojej porze i poprowadzić Niedźwiedzicę wraz z jej młodymi? 33 Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi? 34 Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód? 35 Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy? 36 Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości? 37 Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia; 38 kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby? 39 Czy łowisz zdobycz dla lwicy? Czy zaspakajasz żądzę lwiąt; 40 gdy czają się w jaskiniach, lub w gęstwinie rozkładają się na czatach? 41 Kto krukowi przygotowuje jego pokarm, kiedy jego pisklęta wołają do Boga, tułając się bez pożywienia?
  • Ps 119:90-91 : 90 Twoja prawda od pokolenia do pokolenia; utwierdziłeś ziemię i stoi. 91 Według Twoich praw wszyscy stoją aż po dziś dzień, bo są twoimi sługami.
  • Iz 40:26 : 26 Podnieście ku wysokości wasze oczy i zobaczcie – kto to stworzył? Ten, co wyprowadził niezliczone ich zastępy, a wszystkie wzywa po imieniu; przed pełnym sił oraz potężnym mocą nic się nie ukryje.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:16-18
    3 wersety
    86%

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    79%

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

    12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    77%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • Hi 22:12-14
    3 wersety
    77%

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 14Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.

  • Hi 38:33-35
    3 wersety
    77%

    33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

    35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    76%

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    76%

    21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

    22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • Hi 37:3-6
    4 wersety
    75%

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • Hi 38:18-22
    5 wersety
    75%

    18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.

    19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

    20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?

    21Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni.

    22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

  • 12Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    74%

    37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • 3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?

  • 2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    71%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • 12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • 5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.

  • 4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 9Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!