Ksiega Hioba 38:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 1:2 : 2 Zaś ziemia była niewidoczna, bezładna i ciemność nad otchłanią; a Duch Boga unosił się nad wodami.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 3Odziewam niebiosa pomroką i wór ustanawiam ich zasłoną.

  • 10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.

  • 8Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • Ps 18:11-12
    2 wersety
    78%

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    75%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

  • Prz 8:27-29
    3 wersety
    75%

    27Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.

    28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

    29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    75%

    2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • Hi 38:37-38
    2 wersety
    73%

    37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

    38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    73%

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Hi 37:15-18
    4 wersety
    73%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    72%

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • Ez 32:7-8
    2 wersety
    72%

    7Zaś gdy cię zgaszę – zakryję niebiosa oraz zaćmię ich gwiazdy; obłokiem zasłonię słońce, a księżyc nie da świecić swojemu światłu.

    8Z powodu ciebie zamroczę wszystkie błyszczące światła na niebie oraz sprowadzę ciemność na twoją ziemię – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    72%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

  • 4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    71%

    11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

    12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

  • 14I tak będzie: Gdy okryję ziemię obłokiem, a ukaże się łuk na obłokach,

  • Hi 38:29-30
    2 wersety
    71%

    29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?

    30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?

  • 14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

  • 71%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 8Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

  • 6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

  • Hi 29:3-4
    2 wersety
    70%

    3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

    4Taki, jak za dni mej młodości, gdy zgromadzenie Boga było na terenie mego namiotu.

  • 10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –