Ksiega Psalmów 18:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 5:22-23 : 22 A teraz, dlaczego mamy umierać? Przecież pożre nas ten wielki ogień; jeśli dalej będziemy słuchać głosu WIEKUISTEGO, naszego Boga pomrzemy! 23 Bo gdzież jest ktokolwiek śmiertelny, co jak my słyszał głos żywego Boga, który przemawia ze środka ognia a pozostał żywym?
  • Pwt 33:26 : 26 Nie ma jak Bóg, prostolinijny w zachowaniu, który na pomoc tobie, w niebiosach i po obłokach unosi się w Swojej wspaniałości.
  • 2 Sm 22:10 : 10 Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.
  • Ps 68:4 : 4 A sprawiedliwi się cieszą, weselą się przed Bogiem, unoszą się wśród radości.
  • Ps 144:5-9 : 5 WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią. 6 Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź. 7 Spuść z wysokości Twoją rękę i mnie wybaw; ocal z wielkich powodzi oraz z ręki synów obczyzny; 8 tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą. 9 Boże, zaśpiewam Ci nową pieśń, zanucę Ci przy lutni dziesięciostrunnej. 10 Tobie, który dajesz zwycięstwo królom i który wybawiłeś od srogiego miecza Twojego sługę Dawida. 11 Wybaw i ocal mnie z ręki synów obczyzny; tych, których usta mówią fałsz i których prawica jest zawodną prawicą. 12 Aby nasi synowie byli jak latorośle, co są pielęgnowane w młodości;a nasze córki były jak rzeźby wyciosane na przedzie pałacu. 13 By nasze stodoły były pełne i starczyło od zbioru do zbioru; a na naszych błoniach nasze trzody, w tysiącach i wydające tysiące. 14 By nasze byki były objuczone i ani szkoda, ani strata, ani krzyk, nie znalazły się na naszych ulicach. 15 Szczęśliwy naród, któremu się tak dzieje; szczęśliwy naród, którego Bogiem jest WIEKUISTY.
  • Iz 51:6 : 6 Wznieście ku niebu wasze oczy i spójrzcie ku ziemi, na dół; bo niebiosa jak dym się rozpłyną, ziemia zwiotczeje jak szata, a jej mieszkańcy pomrą jak komary; ale Moje zbawienie ostoi się na wieki i nie złamie się Moja sprawiedliwość.
  • Mt 24:29 : 29 A zaraz po ucisku owych dni, zostanie zaćmione słońce, księżyc nie da swojego blasku, gwiazdy z nieba będą upadać na siebie i moce niebios zostaną poruszone.
  • Mk 15:33 : 33 Zaś gdy była szósta godzina, w całym kraju stała się ciemność, aż do godziny dziewiątej.
  • J 13:7 : 7 Odpowiedział mu Jezus, mówiąc: Co ja czynię, ty teraz nie wiesz, ale potem zrozumiesz.
  • Hbr 12:26 : 26 Jego głos potrząsnął wtedy ziemią, a teraz obwieścił, mówiąc: Ja jeszcze raz wstrząsnę nie tylko ziemią, ale i Niebem.
  • 2 P 3:10 : 10 Zaś dzień Pana przyjdzie jak złodziej w nocy. W nim niebiosa przeminą z wielkim hukiem, a ciała niebieskie będą płonąć oraz zostaną roztopione; także ziemia i prace na niej zostaną spalone.
  • Ap 20:11 : 11 Ujrzałem także wielki, jasny tron oraz Tego, co na nim siedział, od oblicza Którego uciekła ziemia i niebo, i nie zostało znalezione dla nich miejsce.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 2 Sm 22:8-14
    7 wersety
    97%

    8Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem.

    9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle.

    10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

    11Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał.

    12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

    13Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle.

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

  • Ps 18:10-13
    4 wersety
    83%

    10Skłonił niebiosa i zstąpił, a pod Jego stopami gęsta mgła.

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

  • Ps 18:7-8
    2 wersety
    78%

    7W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

    8Ponieważ zapłonął gniewem, wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, wstrząsnęły się oraz chwieją posady gór.

  • 5WIEKUISTY, skłoń Twe niebiosa i zstąp, dotknij gór niechaj zadymią.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    74%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • Mi 1:3-4
    2 wersety
    74%

    3Bo oto WIEKUISTY wyruszy ze Swej siedziby, zejdzie i będzie kroczył po wyżynach ziemi.

    4Wtedy rozpłyną się pod nim góry oraz rozstąpią się doliny, jak wosk od ognia, jakby wody zlewające się z urwiska.

  • Ha 3:3-6
    4 wersety
    74%

    3Bóg nadchodzi od S Theman, a Święty z góry Paran. Sela. Niebo pokrywa się Jego majestatem, a ziemia napełnia się Jego chwałą.

    4Roztacza się jakby blask słońca. Od Jego boku biją promienie, tam jest siedziba Jego potęgi.

    5Przed Jego obliczem idzie mór, a w ślad za nim ciągnie zaraza.

    6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.

  • Hi 22:13-14
    2 wersety
    74%

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    73%

    2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Ps 97:2-4
    3 wersety
    72%

    2Wokół Niego mgły i obłoki; podstawą Jego tronu jest sprawiedliwość i prawo.

    3Przed Nim kroczył ogień i palił wokoło Jego wrogów;

    4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 3Bo od wieków tego nie słyszano oraz do uszu nie doszło, że prócz Ciebie, żadne oko nie widziało boga, który by zdziałał coś podobnego dla tych, którzy Go wypatrują.

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    72%

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 1Ukaż się jako ogień, który rozpala chrust; jak woda kipiąca od ognia, by wrogom dać poznać Twoje Imię; niech ludy zadrżą przed Twym obliczem.

  • 71%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 18A cała góra Synai się dymiła; dlatego, że w ogniu zszedł na nią WIEKUISTY. Wznosił się z niej dym, jakby dym z topieli i cała góra bardzo się trzęsła.

  • 23Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios.

  • 8Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela,

  • 70%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

  • 11Wtedy podeszliście i stanęliście u stóp góry, a owa góra płonęła ogniem do wyżyn niebios, przy ciemności, chmurach i mgle.

  • 69%

    9(Ale to 'wstąpił' jak się dzieje, jeśli nie tak, że najpierw zszedł z góry na dół, do niższych terenów ziemi?

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 6Niech zstąpi jakby deszcz na skoszoną łąkę, jak ulewa nawadniająca ziemię.

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 4O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.

  • 25Wtem rozległ się głos pod sklepieniem, które było nad ich głowami, więc stanęły i opuściły swe skrzydła.

  • 3Odziewam niebiosa pomroką i wór ustanawiam ich zasłoną.

  • 6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?

  • 69%

    2Choćby się zaryli w przepaść i stamtąd by ich wydobyła Moja ręka; choćby weszli do niebios – i stamtąd bym ich strącił.

  • 29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?