Ksiega Psalmów 77:17

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 18:14 : 14 WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.
  • Ps 68:8-9 : 8 Boże, gdy szedłeś przed Twoim ludem, kiedy kroczyłeś przez pustkowia, Sela, 9 ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela.
  • Ps 68:33 : 33 Królestwa ziemi, śpiewajcie Bogu i wysławiajcie Pana, Sela,
  • Ps 144:6 : 6 Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.
  • Ha 3:11 : 11 Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!
  • Sdz 5:4 : 4 O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.
  • 2 Sm 22:15 : 15 Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 77:18-19
    2 wersety
    85%

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

    19W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia.

  • 2 Sm 22:14-16
    3 wersety
    81%

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

    15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

    16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.

  • Ps 18:11-15
    5 wersety
    79%

    11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

    14WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice.

    15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 6Zabłyśnij błyskawicą i ich rozprosz, spuść Twoje strzały i ich poraź.

  • Ha 3:9-11
    3 wersety
    79%

    9Do naga ogołociłeś Twój łuk przeciwko sprzysiężonym pokoleniom Omera. Sela. Ziemia wytoczyła strumienie.

    10Na Twój widok dygocą góry i wzbiera wylew wód; toń wydaje swój szum oraz ku wysokości podnosi swoje ręce!

    11Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 7Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Hi 38:34-35
    2 wersety
    75%

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

    35Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 4O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą.

  • 3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.

  • Hi 37:2-6
    5 wersety
    74%

    2O, słuchajcie, słuchajcie grzmienia Jego głosu oraz szumu, który wychodzi z Jego ust.

    3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

    4Głos za nim huczy, grzmi głosem Swojego majestatu i nie powstrzymuje błyskawic, gdy Jego grom ma być słyszany.

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.

  • 25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • Hi 36:27-29
    3 wersety
    73%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • 4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.

  • 16Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki.

  • 9ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela.

  • 30Zaś WIEKUISTY podniesie Swój majestatyczny głos, a ciężar Jego ramienia okaże się wrzącym gniewem i płomieniem niszczącej pożogi, wichrem, ulewą oraz kamiennym gradem.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 7Boże, pokrusz zęby w ich ustach; WIEKUISTY, pogruchocz szczęki lwiąt.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 23Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios.

  • 18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

  • 7Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło.

  • 15Jak ogień, który zapala las, i płomień, co ogarnia góry pożarem,

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.