Ksiega Psalmów 78:23

Biblia Gdanska (1632/1881)

Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 7:11 : 11 Sześćsetnego roku życia Noacha, drugiego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca w ten dzień rozwarły się wszystkie źródła bezmiernej otchłani i otworzyły się spusty niebios.
  • Ml 3:10 : 10 Znieście do spichlerza całą dziesięcinę, aby był zapas w Moim domu; w tym chciejcie Mnie doświadczyć – mówi WIEKUISTY Zastępów, gdy nie otworzę wam śluz niebiańskich i nie wyleję na was błogosławieństwa bez miary.
  • 2 Krl 7:2 : 2 Więc odezwał się wódz, na którego ręce król się wspierał: Gdyby WIEKUISTY otworzył nawet śluzy w niebiosach, czyżby coś podobnego mogło się zdarzyć? On jednak odpowiedział: Ujrzysz to własnymi oczami, lecz z tego jeść nie będziesz!
  • 2 Krl 7:19 : 19 wtedy ten wódz odezwał się do Bożego męża, mówiąc: Gdyby nawet WIEKUISTY otworzył śluzy na niebie, czyżby coś podobnego mogło się stać? On jednak mu odpowiedział: Zobaczysz to własnymi oczyma, lecz jeść z tego nie będziesz.
  • Ps 33:9 : 9 Bowiem On powiedział, a stało się; On rozkazał, a powstało.
  • Iz 5:6 : 6 Uczynię ją pustkowiem; nie będzie przycinana, ani okopywana, lecz porośnie ostem i cierniem; także chmurom wzbronię ją zraszać deszczem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 78:24-28
    5 wersety
    82%

    24I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm, dając im zboże niebios.

    25Człowiek spożywał chleb bogatych; do syta zesłał im zapasów.

    26Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.

    27I jak proch, niczym deszcz spuścił na nich mięso, ptactwo skrzydlate jak piasek morski.

    28Rzucał je na środek ich obozu, wokoło ich namiotów.

  • Ps 105:40-41
    2 wersety
    72%

    40Zażądano – a przyprowadził przepiórki oraz nasycał ich chlebem niebios.

    41Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 2 Sm 22:14-15
    2 wersety
    71%

    14WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos.

    15Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    71%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • Ps 18:12-13
    2 wersety
    71%

    12A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki.

    13Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie.

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Ps 77:17-18
    2 wersety
    71%

    17Ujrzały Cię wody, Boże, ujrzały Cię wody, a otchłanie zadrżały i zostały wstrząsnięte.

    18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    71%

    15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

    16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • Ps 78:13-16
    4 wersety
    71%

    13Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble.

    14I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia.

    15Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin.

    16Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki.

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 9W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od Niego żarzą się głownie.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    70%

    12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

    13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

  • 26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 20Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki. A czy zdoła dać chleba? Czy przygotuje mięso dla Swego ludu?

  • 10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

  • 8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 3A nasz Bóg jest w niebiosach; wszystko co zechciał, to uczynił.

  • 19wtedy ten wódz odezwał się do Bożego męża, mówiąc: Gdyby nawet WIEKUISTY otworzył śluzy na niebie, czyżby coś podobnego mogło się stać? On jednak mu odpowiedział: Zobaczysz to własnymi oczyma, lecz jeść z tego nie będziesz.

  • 25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

  • Hi 36:27-28
    2 wersety
    69%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

  • 15Podczas głodu dałeś im także chleb z niebios, a podczas ich pragnienia wyprowadziłeś im wodę ze skały. I rozkazałeś im, aby szli oraz posiedli ziemię, względem której podniosłeś rękę, że im dasz.

  • 22Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali.

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 4Chwalcie Go niebiosa niebios, a także wody nieba.

  • 6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

  • 48Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada.

  • 8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.

  • 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • 25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;