Ksiega Przyslów 3:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 7:11 : 11 Sześćsetnego roku życia Noacha, drugiego miesiąca, siedemnastego dnia tego miesiąca w ten dzień rozwarły się wszystkie źródła bezmiernej otchłani i otworzyły się spusty niebios.
  • Pwt 33:28 : 28 Więc Israel mieszka bezpiecznie; oddzielne jest źródło Jakóba na ziemi zboża i moszczu, a niebo kropi go rosą.
  • Hi 36:27-28 : 27 Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów. 28 Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.
  • Hi 38:8-9 : 8 Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona? 9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką? 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
  • Hi 38:26-28 : 26 by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka? 27 By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń. 28 Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?
  • Ps 65:9-9 : 9 a mieszkańcy kresów drżą przed Twoimi znakami; krańce wschodu oraz zachodu rozweselasz. 10 Nawiedziłeś ziemię i ją zrosiłeś, szczodrze ją wzbogaciłeś, strumień Boga jest pełen wody; przygotowujesz także ich zboże, bo tak ją urządziłeś. 11 Skropiłeś jej zagony, obniżyłeś jej bruzdy, spulchniłeś ją ulewami, pobłogosławiłeś jej plon. 12 Rok uwieńczyłeś Twą dobrocią, a Twe drogi kapią obfitością.
  • Rdz 27:28 : 28 Niech Bóg da ci tak z rosy niebios, z żyzności ziemi, oraz obfitość zboża i moszczu.
  • Rdz 27:37-39 : 37 Zaś Ic'hak odpowiedział, mówiąc do Esawa: Oto ustanowiłem go panem nad tobą, a wszystkich jego braci oddałem mu za sługi; także upewniłem go o zbożu i moszczu więc co teraz tobie uczynię, mój synu? 38 A Esaw powiedział do swojego ojca: Czyżbyś miał tylko jedno błogosławieństwo, mój ojcze? Pobłogosław i mnie, mój ojcze. I Esaw podniósł swój głos, i zapłakał. 39 Zaś jego ojciec Ic'hak odpowiedział, mówiąc do niego: Oto z dala od żyzności ziemi oraz od rosy niebios z góry będzie twoje siedlisko.
  • Jr 14:22 : 22 Czyż między marnościami narodów są też szafarze deszczu? Albo, czy niebiosa same spuszczają obfite krople? Czy raczej nie Ty, WIEKUISTY, nasz Bóg, i Ciebie oczekujemy? Przecież Ty uczyniłeś to wszystko!
  • Jl 2:23 : 23 I wy, synowie Cyonu, cieszcie się i radujcie w waszym Bogu, WIEKUISTYM; gdyż ześle wam zbawienne deszcze i we właściwej porze spuści wam deszcz wczesny i późny.
  • Rdz 1:9 : 9 Bóg też powiedział: Niech się zbiorą w jedno miejsce wody spod nieba oraz niech się ukaże ląd. Więc tak się stało.
  • Ps 104:8-9 : 8 Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś. 9 Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.

  • Hi 36:27-30
    4 wersety
    78%

    27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

    28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • Jr 10:12-13
    2 wersety
    76%

    12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

    13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • Jr 51:15-16
    2 wersety
    76%

    15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

    16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • Prz 8:27-29
    3 wersety
    76%

    27Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.

    28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

    29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

  • Hi 37:10-11
    2 wersety
    76%

    10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Hi 37:15-16
    2 wersety
    75%

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

    16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • Prz 2:5-6
    2 wersety
    75%

    5wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.

    6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.

  • Ps 33:6-7
    2 wersety
    74%

    6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.

    7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 28Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?

  • 37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • 13Z Twoich sklepień zraszasz góry a ziemia nasyca się owocem Twoich dzieł.

  • 15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • Hi 26:10-13
    4 wersety
    72%

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

    11Filary niebios się zachwiały i osłupiały przed Jego groźbą.

    12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.

    13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • 10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.

  • 30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • 6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 21Mój synu! Niech to nie ustąpi sprzed twych oczu – strzeż Mądrości i roztropności,

  • 5Gdyż życzą sobie, aby umknęło to ich uwagi, że od dawna były niebiosa i ziemia z wody; a zaistniała pośród wody przez Słowo Boga.

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 4Także pokoje przez rozwagę napełniają się wszelkim kosztownym i przyjemnym mieniem.

  • 2Niech moja nauka poleje się jak deszcz, a moja mowa spłynie jak rosa, jak ulewa na zieleń i nawałnica na trawę.

  • Hi 28:26-27
    2 wersety
    71%

    26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

    27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.

  • 25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 70%

    6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.

  • 4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.

  • 15Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?