Ksiega Hioba 38:30
Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.
Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Czy deszcz ma ojca, albo kto płodzi krople rosy?
29Z czyjego łona wychodzi mróz i kto zrodził szron nieba?
9Ze składu wychodzi burza, a mróz od rozpędzonych wichrów.
10Od Bożego tchnienia wytwarza się lód oraz tężnieje przestwór wód.
8Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona?
9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?
10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.
11I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?
6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,
23które przechowuję na czas ucisku, na dzień zapasów i boju?
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
17Rzuca Swój lód bryłkami; kto się ostoi przed Jego mrozem?
18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.
7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
16Które zmętniały od lodu, a ponad nimi stwardniał śnieg.
18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.
31Potrafisz związać więzy plejad, czy rozerwać okowy Oriona?
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
38kiedy proch zlewa się w odlew i do siebie przylegają skiby?
8Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza.
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
2Zamknęły się także źródła otchłani oraz upusty niebios, więc deszcz z nieba został wstrzymany.
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
5Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
8który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.
15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
5Oto drżąnawet duchy zmarłych, głęboko pod wodami oraz ich mieszkańcami.
4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.
16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;
14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;
9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.