Ksiega Psalmów 33:7
Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.
8Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza.
6WIEKUISTY czyni wszystko, co chce na niebie, na ziemi, w morzach oraz we wszystkich głębinach.
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
5Jego jest morze - bo On je stworzył, i ląd, który ukształtowały Jego ręce.
6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.
8Niech się boi WIEKUISTEGO cała ziemia, niechaj drżą przed Nim wszyscy mieszkańcy zamieszkałego świata.
3Utwierdzony Twój dawny tron oraz Ty sprzed wieków.
4Podniosły strumienie, WIEKUISTY, strumienie wznoszą swój szum; rzeki podnoszą swoją nawałnicę.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.
17Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli.
12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
3Głos WIEKUISTEGO nad wodami; zagrzmiał Pan chwały, WIEKUISTY nad wielkimi wodami.
30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.
2Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.
16Tak mówi WIEKUISTY, który przygotował drogę na morzu i ścieżkę na bystrych wodach.
13Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble.
16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?
4Gromi morze i je wysusza, a wszystkim rzekom daje opaść. Więdnie Baszan i Karmel, a kwiat Libanu zasycha.
7Niechaj zahuczy morze i wszystko, co je zapełnia; świat oraz jego mieszkańcy.
15Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał.
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
12Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
6Bóg też powiedział: Niech będzie przestwór w środku wód i niech przedzieli między wodami a wodami.
7I Bóg uczynił przestwór; uczynił też rozdział między wodami, które są pod przestworem, a wodami które są nad przestworem. Więc tak się stało.
16Dzielnym ramieniem wyzwoliłeś Twój lud, synów Jakóba i Josefa. Sela.
7Przepasany potęgą, Twoją mocą utwierdzasz góry,
9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
8Trzody, wszelkie bydło, jak i dzikie zwierzęta;
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.