Ksiega Hioba 28:25
Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
12Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
28Stąd sączą się obłoki i zlewają na mnóstwo ludzi.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
8Skarciłeś go wygnaniem dopiero wtedy, gdy miara była pełna; w dzień burzliwy, dopiero wtedy go wypędziłeś Swoim gwałtownym wichrem.
9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.
11Waga i szale sprawiedliwości pochodzą od WIEKUISTEGO; Jego dziełem są wszystkie ciężarki w torbie.
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
18Posyła Swoje Słowo i je roztapia; wieje Swym wiatrem i leją się wody.
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.
32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.
5Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.
10On spuszcza na ziemię deszcz i zsyła wody na błonie.
26Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy.
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
15Oto narody – jak kropla z wiadra, wyliczone na szalach jak proszek; zaś wyspy unosi jak pyłek.
4Kto wstąpił do niebios i zeszedł? Kto zebrał wiatr w swoje garście? Kto zgarnął wody do szaty? Kto utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest Jego Imię, albo jakie jest Imię Jego Syna – jeśli to wiesz!
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
22Podnosisz mnie, zawieszasz w powietrzu oraz niweczysz mój rozsądek.
21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.