Ksiega Hioba 28:24
Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13BÓG spogląda z niebios i widzi wszystkich synów Adama.
14Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
23Jeden Bóg prawdziwy świadom jest do niej drogi; On jeden zna jej siedzibę.
25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
21Jego oczy są zwrócone na drogi każdego człowieka i On widzi wszystkie jego ścieżki.
19To się zapisze dla rodu potomnego, a lud stworzony będzie chwalił WIEKUISTEGO.
24Pamiętaj, abyś raczej uwielbiał Jego sprawy, które i ludzie opiewają.
25Wszyscy ludzie się w nie wpatrują, aczkolwiek śmiertelny widzi je tylko z daleka.
10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.
12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.
4Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
24Czy ktoś zdoła się ukryć w kryjówce, abym Ja go nie widział? mówi WIEKUISTY; czy Ja nie wypełniam niebios i ziemi? mówi WIEKUISTY.
32Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
2WIEKUISTY spogląda z Nieba na synów ludzkich, by zobaczyć, czy jest ktoś rozumny, ktoś szukający Boga.
6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.
10Jeżeli przemknie, uwięzi oraz zgromadzi na sąd – kto Mu wzbroni?
5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.
3Na każdym miejscu są oczy WIEKUISTEGO, spoglądają na złe i dobre.
7Rozciąga północ nadpustką, ziemię zawiesza nanicości.
8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.
22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
10który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
6WIEKUISTY czyni wszystko, co chce na niebie, na ziemi, w morzach oraz we wszystkich głębinach.
7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
4Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.
24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.
18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
2Nikczemny mówi w swoim sercu: Nie ma Boga; zepsuci, skażeni nieprawością; nie ma takiego, co czyni dobrze.
14Oto WIEKUISTEGO, twojego Boga, są niebiosa i niebiosa niebios, ziemia oraz wszystko, co na niej.
27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.
50dopóki WIEKUISTY nie spojrzy z Nieba i się nie przyjrzy.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.