Ksiega Hioba 37:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 36:4 : 4 Gdyż zaprawdę, me słowa nie są kłamstwem; bo przed tobą jest mąż szczerej myśli.
  • Hi 36:29 : 29 Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?
  • Ps 104:2-3 : 2 Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę. 3 Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
  • Ps 104:24 : 24 Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY,wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
  • Ps 147:5 : 5 Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.
  • Prz 3:19-20 : 19 WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą. 20 Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
  • Iz 40:22 : 22 Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
  • Jr 10:12-13 : 12 Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem. 13 A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.
  • Hi 26:8 : 8 W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 37:14-15
    2 wersety
    86%

    14Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.

    15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

  • Hi 38:33-34
    2 wersety
    80%

    33Czy znasz porządek niebios, albo czy ustanawiasz jego panowanie na ziemi?

    34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;

  • 29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • Hi 22:12-14
    3 wersety
    79%

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

    13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?

    14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • Hi 37:17-18
    2 wersety
    78%

    17W jaki sposób ogrzewają się twoje szaty, kiedy ucisza ziemię powiewem od południa?

    18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • Hi 38:18-22
    5 wersety
    76%

    18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.

    19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

    20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?

    21Ty je znasz, na to wygląda; bo już wtedy się urodziłeś i wielka jest liczba twoich dni.

    22Czy dotarłeś do składów śniegu? Czy widziałeś spichlerze gradu,

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • 11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

  • Hi 11:7-8
    2 wersety
    75%

    7Czyżbyś chciał zgłębić istotę Boga, lub zbadać nieskończoność Wszechmocnego?

    8Ona jest wyższą niż niebiosa, zatem co poczniesz? Ona jest głębszą niż Kraina Umarłych, zatem cóż możesz wiedzieć?

  • Hi 28:25-26
    2 wersety
    75%

    25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

    26kiedy zakreślił deszczowi prawo i szlaki błyskom gromów

  • 8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

  • Hi 37:5-6
    2 wersety
    74%

    5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.

    6Tak, On mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także do kroplistego deszczu oraz do Swoich nawalnych oraz gwałtownych ulew.

  • 2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?

  • 3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • 4Kto wstąpił do niebios i zeszedł? Kto zebrał wiatr w swoje garście? Kto zgarnął wody do szaty? Kto utwierdził wszystkie krańce ziemi? Jakie jest Jego Imię, albo jakie jest Imię Jego Syna – jeśli to wiesz!

  • 14Oto zarysy Jego dróg, ale i tylko szept wieści, którą zasłyszeliśmy o Nim. Przecież Jego wszechmoc jest gromowładną – któż ją zrozumie!

  • Hi 38:24-25
    2 wersety
    74%

    24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

    25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;

  • 5Spójrz ku niebu i zobacz, przypatrz się obłokom, które są wysoko nad tobą.

  • 3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • Hi 37:21-22
    2 wersety
    73%

    21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

    22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.

  • 4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,

  • 12Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.

  • 9Kto by w tym wszystkim nie poznał, że stworzyła to ręka WIEKUISTEGO.

  • 9Czy masz ramię jak Bóg? Czy jak On, możesz zagrzmieć twym głosem?

  • 4Gdyż zaprawdę, me słowa nie są kłamstwem; bo przed tobą jest mąż szczerej myśli.

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 10który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.

  • Hi 15:8-9
    2 wersety
    72%

    8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?

    9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?