Ksiega Hioba 36:30

Biblia Gdanska (1632/1881)

Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Rdz 1:9 : 9 Bóg też powiedział: Niech się zbiorą w jedno miejsce wody spod nieba oraz niech się ukaże ląd. Więc tak się stało.
  • Wj 14:22 : 22 A synowie Israela szli środkiem morza, po suszy; zaś wody były dla nich ścianą, po prawej oraz po lewej ich stronie.
  • Wj 14:28 : 28 Tak wody zawróciły oraz pokryły wozy i jeźdźców całego wojska faraona, które weszło za nimi w morze. Nie pozostał z nich ani jeden.
  • Wj 15:4-5 : 4 Wozy faraona i jego wojska wrzucił w morze, i najlepsi jego trójzapaśnicy zostali pogrążeni w morzu Sitowia. 5 Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień.
  • Hi 38:8-9 : 8 Kto zastawił wrotami morze, kiedy się wytoczyło, gdy wystąpiło jak z matczynego łona? 9 Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką? 10 Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota. 11 I powiedziałem: Dotąd wolno ci dojść, ale nie dalej, bo tu jest położona tama wzdęciu twoich fal.
  • Hi 38:25 : 25 Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
  • Hi 38:34-35 : 34 Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód? 35 Czy możesz rozpętać błyskawice, aby przyszły i powiedziały do ciebie: Oto jesteśmy?
  • Ps 18:11-16 : 11 Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru. 12 A wokół Niego jakby namiot, mrok uczynił Swoją osłoną, pomrokę wód, gęste obłoki. 13 Przed blaskiem, który od Niego bił, pierzchały Jego chmury, także grad oraz ogniste głownie. 14 WIEKUISTY zagrzmiał w niebiosach, Najwyższy wydał Swój głos, grad oraz błyskawice. 15 Wypuścił Swoje strzały oraz rozproszył nieprzyjaciół; ciskał błyskawicami i ich zmieszał. 16 Ukazały się też łożyska wód, a od Twej groźby, WIEKUISTY, i od zadęcia wichru Twego gniewu obnażyły się posady świata.
  • Ps 104:5-9 : 5 Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków. 6 Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami. 7 Na Twoją groźbę uciekły i na Twój piorunujący głos pomknęły. 8 Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś. 9 Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
  • Lk 17:24 : 24 Bowiem jak błyskawica świecąc z miejsca pod niebem, ku temu poniżej nieba świeci taki będzie w swym dniu i Syn Człowieka.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 36:31-32
    2 wersety
    80%

    31Ich mocą sądzi narody, zarazem obficie udzielając żywności.

    32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

  • Hi 26:8-10
    3 wersety
    77%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • 76%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 11Tamuje żyły wodne, aby się nie sączyły, a co jest skryte wychodzi na światło.

  • Ps 104:2-3
    2 wersety
    75%

    2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

  • Hi 37:11-12
    2 wersety
    74%

    11Obciąża też chmury gradem, obłoki rozprasza Swoim światłem,

    12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • 12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.

  • Hi 28:24-25
    2 wersety
    74%

    24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.

    25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

  • Prz 8:28-29
    2 wersety
    74%

    28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.

    29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

  • 16Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 16Czy dotarłeś do źródeł morza i przechadzałeś się po dnie otchłani?

  • 24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • 3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?

  • 27Powoli podnosi krople wód, co roszą deszczem na skutek Jego oparów.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • Ps 107:24-25
    2 wersety
    73%

    24oni widzieli sprawy BOGA i Jego cuda w głębinie.

    25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;

  • 27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.

  • 16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –

  • 22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

  • 20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.

  • 9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.

  • 15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;

  • 11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

  • 6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 13A kiedy się odzywa grzmotem wody szumią na niebie; gdy podnosi obłoki z krańców ziemi tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swoich magazynów.

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.

  • 30Jak kamieniem nakrywają się wody i tężeją powierzchnie fal.

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.