Ksiega Psalmów 104:2

Biblia Gdanska (1632/1881)

Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 40:22 : 22 Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
  • Dn 7:9 : 9 Zatem się przypatrywałem, aż zostały postawione trony i usiadł Wiekuisty, a Jego szata była biała jak śnieg, zaś włosy Jego głowy jak czysta wełna. Jego tron jak ogniste płomienie, a jego koła jak gorejący ogień.
  • Za 12:1 : 1 Wyrocznia. Słowo WIEKUISTEGO o Israelu; wypowiedź WIEKUISTEGO, który rozpostarł niebo, ugruntował ziemię, i ukształtował ducha człowieka w jego wnętrzu.
  • Mt 17:2 : 2 I został przed nimi przekształcony, więc jego oblicze rozjaśniło się jak słońce, a jego szaty stały się białe jak światło brzasku.
  • 1 Tm 6:16 : 16 Sam mający nieśmiertelność, zamieszkujący niedostępną światłość, Ten, którego nie zobaczył żaden z ludzi, ani nie może zobaczyć, któremu szacunek i wieczne panowanie. Amen.
  • Hbr 1:10-12 : 10 Także: Ty, Panie, na początku ugruntowałeś ziemię i niebiosa są dziełami twoich rąk; 11 one będą zniszczone, ale Ty trwasz; i wszystkie się zestarzeją jak szata, 12 więc je zwiniesz jak okrycie oraz zostaną odmienione; ale Ty jesteś tym samym, a twoje lata nie ustaną.
  • 1 J 1:5 : 5 Zatem to jest obwieszczenie, które od niego usłyszeliśmy oraz wam oznajmiamy, że Bóg jest światłością i nie ma w Nim żadnej ciemności.
  • Iz 45:12 : 12 Ja uczyniłem ziemię i stworzyłem na niej człowieka; rozpięły to Moje ręce; Ja urządziłem niebiosa oraz cały ich zastęp.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.

  • Ps 104:3-4
    2 wersety
    82%

    3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.

    4Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie.

  • 6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 9Gdy obłoki uczyniłem jego szatą, a tumany jego powłoką?

  • 75%

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • Hi 36:29-30
    2 wersety
    75%

    29Kto rozumie rozpostarcie się chmur oraz grom z Jego namiotu?

    30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 12Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki.

  • Hi 26:8-9
    2 wersety
    75%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

  • 22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.

  • 32W Swoich dłoniach ukrywa promień i rozkazuje mu by uderzał.

  • 34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?

  • 17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    73%

    11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

    12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

  • 1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

  • 25zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.

  • Hi 22:11-12
    2 wersety
    72%

    11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

    12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

  • 11Wsiadł na cheruba, wzniósł się, pędził na skrzydłach wichru.

  • 16Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.

  • 11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.

  • 10Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.

  • 10Także: Ty, Panie, na początku ugruntowałeś ziemię i niebiosa są dziełami twoich rąk;

  • 71%

    3W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.

  • 12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

  • 16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • 2Wokół Niego mgły i obłoki; podstawą Jego tronu jest sprawiedliwość i prawo.

  • Ps 108:4-5
    2 wersety
    71%

    4Będę Cię wysławiał wśród narodów, WIEKUISTY, będę Cię opiewał pośród ludów.

    5Bo większą ponad niebiosa jest łaska Twoja, a pod obłoki Twoja prawda.

  • 3Odziewam niebiosa pomroką i wór ustanawiam ich zasłoną.

  • 70%

    1Przewodnikowi chóru gittitów. Psalm Dawida.

  • Ps 113:4-5
    2 wersety
    70%

    4WIEKUISTY jest wywyższony pomiędzy wszystkimi narodami i nad niebiosa Jego chwała.

    5Któż jak WIEKUISTY, nasz Bóg, co zasiada wysoko

  • 20Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.

  • 10Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła.

  • 12więc je zwiniesz jak okrycie oraz zostaną odmienione; ale Ty jesteś tym samym, a twoje lata nie ustaną.

  • 30Wioniesz Twym tchnieniem i się odradzają, odnawiasz oblicze ziemi.

  • 44Przesłoniłeś się chmurą tak, że nie przeniknęła modlitwa.

  • 15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

  • 13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • 4Chwalcie Go niebiosa niebios, a także wody nieba.

  • 1WIEKUISTY króluje, przyodział się we wspaniałość; WIEKUISTY przyodział się w potęgę i się przepasał.

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.