Ksiega Psalmów 74:16
Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.
Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Ty utwierdziłeś wszystkie granice ziemi; lato i zimę - Ty je stworzyłeś.
15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.
11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.
12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.
11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.
12Twoimi są niebiosa, Twoją jest również ziemia; Ty ustanowiłeś świat i to, co go wypełnia.
12Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?
5WIEKUISTY jest twoim stróżem, BÓG twoim cieniem po prawicy.
6Za dnia nie porazi cię słońce, ani księżyc w nocy.
19Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
20Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.
8Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska.
12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
16I Bóg utworzył dwa wielkie światła: Większe światło dla panowania dniem i mniejsze światło dla panowania nocą, oraz gwiazdy.
17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.
18Także by panowały dniem i nocą, oraz przedzielały między światłem, a ciemnością. I Bóg widział, że jest dobrze.
14Bóg też powiedział: Niech się staną światła na przestworze nieba, aby przedzielać między dniem, a nocą; niech też służą jako znaki, wyznaczone pory, dni i lata;
7Zaprawdę, światło jest słodkie, a oczom przyjemnie jest widzieć słońce.
5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.
6Wyprowadzi jak światło twoją sprawiedliwość, a Twoje prawo jak jasne południe.
8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,
35Jeśli te Prawa zostaną usunięte sprzed Mojego oblicza mówi WIEKUISTY, wtedy i ród Israela przestanie być przede Mną narodempo wszystkie czasy.
24BÓG sprawił ten to dzień; cieszmy się nim i radujmy.
25zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.
2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.
29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.
3W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
2Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a nieboskłon ogłasza dzieła Jego rąk.
10Także: Ty, Panie, na początku ugruntowałeś ziemię i niebiosa są dziełami twoich rąk;
14I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia.
16Niebiosa, niebiosa są dla WIEKUISTEGO, a ziemię dał synom Adama.
17A życie wzejdzie ci jaśniej niż południe; i choćby się zasępiło, to jednak będzie jak poranek.
28Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.
4Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.
19Słońce nie będzie dla ciebie dziennym światłem, ani księżyc nie będzie ci przyświecał dla jasności; bowiem WIEKUISTY będzie twym wiecznym światłem, a twój Bóg twoją świetnością.
20Twoje słońce nigdy nie zajdzie, ani nie skryje się twój księżyc; bowiem WIEKUISTY będzie twym wiecznym światłem; tak skończą się dni twojej żałoby.
1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.
1Psalm Dawida. WIEKUISTEGO jest ziemia i wszystko co ją napełnia; świat oraz jego mieszkańcy.
7A będzie jeden dzień wiadomy WIEKUISTEMU – ani on dniem, ani nocą; jednak ku wieczorowi się rozjaśni.
4Przecież tysiąc lat jest w Twoich oczach jak dzień wczorajszy, który przeminął; jak straż w nocy.
5Bóg też nazwał światło dniem, a ciemność nazwał nocą. I był wieczór, i był ranek dzień pierwszy.
9Nasycają się obfitością Twego domu, poisz ich strumieniem rozkoszy.
3Chwalcie Go słońce i księżycu, chwalcie Go wszystkie gwiazdy światła.
4Wszystko, co zdziałał WIEKUISTY, uczynił dla właściwego, Swego celu, także i niegodziwca na dzień niedoli.
18Powodzią rozlały się obłoki, dały odgłos chmury i przebiegały Twoje strzały.
4na dziesięciostrunnej lutni, na lirze oraz przy dźwięku cytry.
15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?