Ksiega Koheleta 1:5

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 19:4-6 : 4 Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu. 5 Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił. 6 A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.
  • Ha 3:11 : 11 Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!
  • Rdz 8:22 : 22 Lecz dopóki trwać będzie ziemia nie ustaną siew i żniwo, mróz i upał, lato i zima, dzień i noc.
  • Joz 10:13-14 : 13 Więc słońce się zatrzymało, a księżyc stanął, aż lud wywarł pomstę na swoich wrogach; bo tak napisano w Zwoju Prawych. Zatem słońce stanęło w połowie nieba i nie spieszyło się zachodzić prawie przez cały dzień. 14 Podobnego dnia, w którym by WIEKUISTY tak usłuchał człowieka, nie było ani przedtem, ani potem. Bo przecież WIEKUISTY sam walczył za Israelem.
  • Ps 42:1 : 1 Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.
  • Ps 89:36-37 : 36 Raz na zawsze przysiągłem na Mą świętość. Czy skłamię Dawidowi? 37 Jego ród zostanie na wieki, jego tron przede Mną jak słońce,
  • Ps 104:19-23 : 19 Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód. 20 Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu. 21 Lwięta ryczą o żer, od Boga żądając swojego pożywienia. 22 Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach. 23 A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.
  • Jr 33:20 : 20 Tak mówi WIEKUISTY: Kiedy zdołacie zerwać Moje przymierze z dniem oraz Moje przymierze z nocą, by w swoim czasie nie było dnia, ani nocy

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 1:1-4
    4 wersety
    83%

    1¶ Słowa Koheleta króla w Jeruszalaim, potomka Dawida.

    2O, marność nad marnościami powiedział Kohelet; o, marność nad marnościami ! Wszystko jest marnością!

    3Co za pożytek dla człowieka z całego jego trudu, jakim się trudzi pod słońcem?

    4Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.

  • Koh 1:6-7
    2 wersety
    83%

    6Wiatr idzie, stale krążąc; idzie na południe, a zwraca się ku północy i wraca po swoich wirach.

    7Wszystkie rzeki idą do morza, a jednak morze się nie zapełnia; do miejsca skąd wychodzą rzeki tam wciąż wracają.

  • Koh 1:9-10
    2 wersety
    76%

    9To, co było to będzie, a co się stało to się stanie; zatem nie ma nic nowego pod słońcem.

    10Czy jest jakaś rzecz, o której by ktoś powiedział: Patrz, to coś nowego? Bo to już było dawno, w tych wiekach, które przeszły przed nami.

  • 16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • Koh 11:7-8
    2 wersety
    76%

    7Zaprawdę, światło jest słodkie, a oczom przyjemnie jest widzieć słońce.

    8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

  • 11Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.

  • 2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.

  • Ps 19:4-6
    3 wersety
    75%

    4Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.

    5Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił.

    6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.

  • 19Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.

  • Ps 104:22-23
    2 wersety
    74%

    22Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.

    23A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.

  • 16A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

  • Koh 3:20-21
    2 wersety
    74%

    20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

    21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • 1Wszystko ma swoją porę, a każde przedsięwzięcie swój czas pod niebem.

  • 7I znowu widziałem inną marność pod słońcem.

  • Koh 4:15-16
    2 wersety
    73%

    15Widziałem wszystkich żywych, chodzących pod słońcem, po stronie tego drugiego młodzieńca, który miał po nim nastać.

    16Nie było końca ludowi, wszystkim tym, na których czele stanął. A jednak nie cieszą się nim potomkowie i to jest marność oraz pogoń za wiatrem.

  • Koh 6:4-5
    2 wersety
    73%

    4choć ten przyszedł w marności i do ciemności odchodzi, i ciemnością pokryte jest jego imię.

    5Nie widział, ani nie poznał słońca, a jednak lepiej mu niż tamtemu.

  • 14Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem a oto wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.

  • 72%

    7który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

  • 12Bowiem komu wiadomo, co w życiu jest szlachetne dla człowieka w nielicznych dniach jego znikomego istnienia, które niby cień spędza? Kto powiadomi człowieka, co będzie po nim pod słońcem?

  • Koh 12:7-8
    2 wersety
    72%

    7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

    8O, marność nad marnościami mówi Kohelet, wszystko jest marnością.

  • 1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.

  • 20Zwróciłem się więc ku temu, by w mym sercu wyrzec się nadziei odnośnie całej pracy, którą się trudziłem pod słońcem.

  • Koh 3:15-16
    2 wersety
    71%

    15To co się teraz odbywa jest już od dawna, a co ma być dawno już istniało; Bóg odszukuje to, co zostało wyparte.

    16Nadto widziałem pod słońcem, że na miejscu sądu było bezprawie; a na miejscu sprawiedliwości niesprawiedliwość.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • 11Ale gdy spojrzałem na wszystkie sprawy, które zrobiły moje ręce oraz na trud, który podejmowałem, aby je uskutecznić oto się okazało, że wszystko to jest marność oraz pogoń za wiatrem; zatem nie ma pożytku pod słońcem.

  • 26jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;

  • 11W swoim czasie wszystko pięknie urządził, także wieczność złożył w ich sercu. Jednak człowiek nie jest zdolny dojść od początku do końca tego dzieła, które urządził Bóg.

  • 16Kiedy zwróciłem moje serce, by poznać mądrość i rozejrzeć się w sprawach, które się dzieją na ziemi i dla których dniem, ani nocą, nie widzi się nawet snu w oczach

  • 1Jest zło, które widziałem pod słońcem, że jest ono ciążące dla człowieka.

  • 70%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

  • 22Bowiem co człowiek zyska za całą swoją pracę i za zabiegi swojego serca, którymi się trudzi pod słońcem?

  • 10A następnie widziałem niegodziwych, których pochowano i którzy odeszli w pokoju; ale w tym samym mieście musieli opuścić ziemię świętą oraz pójść w zapomnienie ci, którzy postępowali sprawiedliwie. I to jest marność.