Ksiega Psalmów 19:4
Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.
Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
2Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a nieboskłon ogłasza dzieła Jego rąk.
3Dzień dniowi podaje słowo, a noc nocy przekazuje wieść.
5Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił.
6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.
18Ale mówię: Czyż nie usłyszeli? Przeciwnie, do każdej krainy wyszedł ich głos, a ich słowa do kresów zamieszkałej ziemi.
17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.
1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
19Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,
5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.
8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
9Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi.
15On zsyła swoje Słowo na ziemię i szybko mknie Jego rozkaz.
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
6Niebiosa głosiły Jego sprawiedliwość i wszystkie ludy widziały Jego chwałę.
8Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska.
14Także będzie głoszona ta Dobra Nowina Królestwa po całej zamieszkałej ziemi, na świadectwo wszystkim narodom; i wtedy przyjdzie koniec.
35Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.
14Bóg też powiedział: Niech się staną światła na przestworze nieba, aby przedzielać między dniem, a nocą; niech też służą jako znaki, wyznaczone pory, dni i lata;
15niech będą także światłami na przestworze nieba, dla przyświecania ziemi. Więc tak się stało.
4a Jego błyskawice oświetlały świat zamieszkały. Widziała to ziemia i zadrżała.
30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.
16Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.
19Dlatego, że to, co poznawalne Boga jest wśród nich oczywiste; gdyż Bóg dał im się poznać.
20Bo od stworzenia świata rozważając Jego niewidzialne są oglądane w dziełach. To, jak i Jego wieczna potęga oraz boska natura aby oni pozostawali nieusprawiedliwionymi.
36Raz na zawsze przysiągłem na Mą świętość. Czy skłamię Dawidowi?
89Twoje słowo, o BOŻE, na wieki ustanowione jest w niebiosach.
24Pomiędzy narodami opowiadajcie Jego chwałę oraz pośrodku wszystkich ludzi niezwykłe Jego sprawy.
24Bowiem jak błyskawica świecąc z miejsca pod niebem, ku temu poniżej nieba świeci taki będzie w swym dniu i Syn Człowieka.
10Gdyż gwiazdy niebios oraz ich konstelacje nie przyświecają swoim blaskiem, zaćmiło się słońce przy swoim wschodzie, a księżyc nie daje jaśnieć swojemu światłu.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
31Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.
21Czyż nie wiecie? Czy nigdy nie słyszeliście? Czy wam tego nie powiedziano od początku? Czy nie rozumiecie podstaw ziemi?
22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
3Chwalcie Go słońce i księżycu, chwalcie Go wszystkie gwiazdy światła.
3Od wschodu słońca aż do zachodu chwalone jest Imię BOGA.
2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
12Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?
12Razem nadciągnęły Jego hufce; do mnie utorowały sobie drogę i rozłożyły się dookoła mego namiotu.
8Ogień i grad, śnieg i mgła, oraz gwałtowny wicher, wykonawca Jego rozkazu.
4Będą Ci składać hołd, o WIEKUISTY, wszyscy królowie ziemi, bo usłyszeli wyroki z Twoich ust.
24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
22Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.
11Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!
18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?