Ksiega Psalmów 104:19
Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
Ustanowił księżyc na pewne czasy, a słońcu wyznaczył jego zachód.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Ty sprawiasz ciemność i nastaje noc, w niej poruszają się wszelkie dzikie zwierzęta lasu.
5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.
16Twoim jest dzień i Twoja noc; Ty ustanowiłeś światło i słońce.
17Ty utwierdziłeś wszystkie granice ziemi; lato i zimę - Ty je stworzyłeś.
22Kiedy zajaśnieje słońce ustępują i zalegają w swoich kniejach.
23A człowiek wychodzi do swej pracy, do swojej roboty do wieczora.
4Bez mowy, bez wyrazów, nie słychać ich głosu.
5Jednak na całej ziemi rozchodzi się ich dźwięk, a ich słowo aż na krańce świata, gdzie słońcu namiot postawił.
6A ono, jak oblubieniec, wychodzi ze swej komnaty i cieszy się jak bohater, który ma przebiec drogę.
8Słońce, by panowało we dnie, bowiem na wieki Jego łaska.
9Księżyc i gwiazdy, by panowały w nocy; bowiem na wieki Jego łaska.
35Jeśli te Prawa zostaną usunięte sprzed Mojego oblicza mówi WIEKUISTY, wtedy i ród Israela przestanie być przede Mną narodempo wszystkie czasy.
14darami, które dojrzewają od słońca i darami, które wydobywają księżyce;
14Bóg też powiedział: Niech się staną światła na przestworze nieba, aby przedzielać między dniem, a nocą; niech też służą jako znaki, wyznaczone pory, dni i lata;
15niech będą także światłami na przestworze nieba, dla przyświecania ziemi. Więc tak się stało.
16I Bóg utworzył dwa wielkie światła: Większe światło dla panowania dniem i mniejsze światło dla panowania nocą, oraz gwiazdy.
17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.
18Także by panowały dniem i nocą, oraz przedzielały między światłem, a ciemnością. I Bóg widział, że jest dobrze.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
2Niebiosa opowiadają chwałę Boga, a nieboskłon ogłasza dzieła Jego rąk.
6Za dnia nie porazi cię słońce, ani księżyc w nocy.
7który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
9który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;
10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.
8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
3W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.
12Czy kiedyś, za swoich dni, powołałeś świt, albo wyznaczyłeś zorzy jej miejsce?
26jeślim się zbytnio wpatrywał w blask słońca, gdy świeciło, albo w księżyc, gdy się wspaniale toczył;
2Zanim jeszcze zaćmi się słońce, światło, księżyc i gwiazdy, a po deszczu znowu powrócą chmury.
18Wysokie góry dla kozic, skały schronienia dla królików.
10Gdyż gwiazdy niebios oraz ich konstelacje nie przyświecają swoim blaskiem, zaćmiło się słońce przy swoim wschodzie, a księżyc nie daje jaśnieć swojemu światłu.
3Chwalcie Go słońce i księżycu, chwalcie Go wszystkie gwiazdy światła.
37Jego ród zostanie na wieki, jego tron przede Mną jak słońce,
15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.
1Psalm Asafa. Bóg nad istotami boskimi, WIEKUISTY przemawia i wzywa ziemię od wschodu słońca do jego zachodu.
11Słońce i księżyc stanęły na swym okręgu; chodzą przy świetle Twoich strzał, przy blasku Twej połyskliwej włóczni!
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
20Z Jego wiedzy rozstąpiły się tonie, a górne przestworza kropią rosą.
7Zaprawdę, światło jest słodkie, a oczom przyjemnie jest widzieć słońce.
8uciszasz szum mórz, szum ich bałwanów. Uciszasz wrzenie narodów,