Ksiega Psalmów 103:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 40:7 : 7 Usycha trawa, więdnie kwiat, kiedy na niego wieje wiatr WIEKUISTEGO; zaprawdę, ten lud jest trawą.
  • Hi 20:9 : 9 Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.
  • Rdz 5:24 : 24 I tak Chanoch chodził z Bogiem, i go nie było, bo Bóg go zabrał.
  • Hi 7:6-9 : 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei. 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia. 8 Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie. 9 Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych. 10 Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.
  • Hi 8:18-19 : 18 Ale gdy On go ze swojego miejsca wycina, wtedy to miejsce się zapiera, mówiąc: Nigdy cię nie widziałem. 19 To jest radość na jego drodze, a z prochu wyrastają inni.
  • Hi 14:10 : 10 Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?
  • Hi 27:20-21 : 20 Dosięgną go strachy jak powodzie, w nocy uprowadzi go nawałnica. 21 Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 103:14-15
    2 wersety
    85%

    14Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

    15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

  • Iz 40:7-8
    2 wersety
    78%

    7Usycha trawa, więdnie kwiat, kiedy na niego wieje wiatr WIEKUISTEGO; zaprawdę, ten lud jest trawą.

    8Usycha trawa, więdnie kwiat, ale słowo naszego Boga trwa na wieki.

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Jk 1:10-11
    2 wersety
    75%

    10A zamożny w jego poniżeniu, gdyż przeminie jak kwiat trawy.

    11Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.

  • Hi 6:17-18
    2 wersety
    75%

    17Kiedy się roztopią – znikają, a gdy przypiecze gorąco – wysychają na swoim miejscu.

    18Ku nim zwracają się na swej drodze karawany – ciągną na pustkowie i giną.

  • Hi 14:10-11
    2 wersety
    74%

    10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

    11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • Koh 1:4-6
    3 wersety
    74%

    4Jedno pokolenie przychodzi, a drugie odchodzi; ale ziemia pozostaje na wieki.

    5Zaś słońce wschodzi i słońce znowu zachodzi, oraz zdąża do swego miejsca, gdzie ma wzejść.

    6Wiatr idzie, stale krążąc; idzie na południe, a zwraca się ku północy i wraca po swoich wirach.

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • 24Ponieważ: Każda cielesna natura jest jak trawa, a każda chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa została wysuszona, a kwiat jej opadł;

  • 39Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca.

  • Ps 90:5-6
    2 wersety
    74%

    5Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia.

    6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • 17Ale łaska BOGA od wieku do wieku dla tych, którzy Go wielbią; a jego sprawiedliwość dla synów synów,

  • 20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • 18A przecież są jak źdźbło wobec wiatru; jak plewa, którą porywa wicher.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    73%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • 16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 4:20-21
    2 wersety
    73%

    20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

    21Gdy w nich zerwała się linaich namiotu – umierają, i zaiste, nie umierają w mądrości.

  • 21Tak, nie można spoglądać na światło słońca, kiedy jasno świeci wśród chmur i gdy przeciąga wiatr, który je oczyszcza.

  • 21Wicher go uniesie i odejdzie, gdyż porwie go z jego miejsca.

  • 25Jak burza, która przeciąga – tak znika niegodziwy; ale sprawiedliwy stoi na twardym gruncie.

  • 29Ukrywasz Twoje oblicze a ogarnia je trwoga; odbierasz im ducha umierają oraz wracają do swego prochu.

  • 17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

  • 9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.

  • 36Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

  • 12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 24Jak gdyby nigdy nie byli osadzeni, jakby nie mieli potomstwa, a ich pień nie zakorzenił się w ziemi; zaledwie na nich powiał – a już usychają i wicher unosi ich jak źdźbło.

  • 71%

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • 14a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.

  • 7Człowiek jest nierozumny - więc tego nie odgadnie; ograniczony - więc tego nie dociecze.

  • 3Dlatego będą jak mgła poranna; jak rosa, co szybko znika; jak plewy rozwiane na klepisku oraz jak dym z dymnika.

  • 6Zarówno ich miłość, jak i ich nienawiść, i zawiść już dawno zniknęły; więc już nigdy nie będą mieć udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem.

  • 10Jeszcze chwila, a nie będzie niegodziwego; spojrzysz na jego miejsce, a go nie ma.

  • 10Oto zasadzona latorośl; ale czy dobrze skończy? Ledwie dotknie ją wschodni wicher, musi doszczętnie zwiędnąć; tak, na tych samych grządkach, na których rosła, musi zwiędnąć.

  • 7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • 1Sprawiedliwy ginie, a nikt tego nie bierze sobie do serca; mężowie wierności porwani, a nikt nie zwraca uwagi, że przed złym został porwany sprawiedliwy.

  • 15To co się teraz odbywa jest już od dawna, a co ma być dawno już istniało; Bóg odszukuje to, co zostało wyparte.