Ksiega Hioba 26:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Rozciąga północ nadpustką, ziemię zawiesza nanicości.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 9:8 : 8 który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
  • Ps 104:2-5 : 2 Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę. 3 Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru. 4 Wichry czynisz Twoimi posłańcami, a Twoimi sługami gorejące płomienie. 5 Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
  • Iz 40:22 : 22 Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot
  • Rdz 1:1-2 : 1 ¶ Na początku Bóg stworzył niebiosa i ziemię. 2 Zaś ziemia była niewidoczna, bezładna i ciemność nad otchłanią; a Duch Boga unosił się nad wodami.
  • Iz 40:26 : 26 Podnieście ku wysokości wasze oczy i zobaczcie – kto to stworzył? Ten, co wyprowadził niezliczone ich zastępy, a wszystkie wzywa po imieniu; przed pełnym sił oraz potężnym mocą nic się nie ukryje.
  • Iz 42:5 : 5 Tak mówi Bóg, WIEKUISTY, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozprzestrzenił ziemię wraz z jej płodami; On, który użycza tchnienia tym, co się na niej zaludniają; a Ducha tym, co po niej pielgrzymują.
  • Prz 8:23-27 : 23 Ja jestem pomazana od wieczności, od początku, od prastarych początków ziemi. 24 Czekałam z niecierpliwością gdy jeszcze nie istniały tonie, kiedy nie było źródeł, co obfitują w wody, 25 i zanim góry zostały utwierdzone. Urodziłam się przed pagórkami, 26 zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary. 27 Byłam obecna gdy urządzał niebiosa, kiedy zakreślał łuk nad powierzchnią otchłani.
  • Ps 24:2 : 2 Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 26:8-11
    4 wersety
    78%

    8W Swoich chmurach związuje wody, a jednak nie rwie się obłok pod nimi.

    9Zakrywa widok Swojego tronu, rozpościerając wokół niego Swój obłok.

    10Zakreślił kres na powierzchni wód, tak jak granicę światła z mrokiem.

    11Filary niebios się zachwiały i osłupiały przed Jego groźbą.

  • 6Przed Nimobnażona jest Kraina Umarłych, a także nie ma zasłony zatracenie.

  • Iz 40:21-23
    3 wersety
    74%

    21Czyż nie wiecie? Czy nigdy nie słyszeliście? Czy wam tego nie powiedziano od początku? Czy nie rozumiecie podstaw ziemi?

    22Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi i nad jej mieszkańcami, podobnymi do szarańczy; który rozpościera niebiosa jak tkaninę i rozpina je do mieszkania jak namiot

    23On to obraca władców w nicość i unicestwia sędziów ziemi.

  • 15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.

  • 12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.

  • Hi 9:5-8
    4 wersety
    71%

    5Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

    6który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

    7który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;

    8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;

  • 13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

  • Hi 28:24-25
    2 wersety
    70%

    24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.

    25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;

  • Hi 11:9-10
    2 wersety
    70%

    9Jej miara jest dłuższa niż ziemia oraz szersza niż morze.

    10Jeżeli przemknie, uwięzi oraz zgromadzi na sąd – kto Mu wzbroni?

  • 3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.

  • 13Jego tchnieniem rozjaśnia się niebo; Jego ręka skręciła zwinnego węża.

  • 13Kto Mu dał władzę nad ziemią? Kto ustanowił cały krąg świata?

  • 30Oto nad nimi Swój błysk roztacza i pokrywa nim głębie morza.

  • 18Czy wraz z Nim rozpostarłeś niebiosa, jakby trwałe, lane zwierciadło?

  • 26zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary.

  • 5Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?

  • 23Spoglądam na ziemię a oto zamęt i bezład; i ku niebiosom a oto zniknęło ich światło!

  • 14Chmury są dla Niego osłoną, więc nie widzi i przechadza się po niebiańskim kręgu.

  • 5Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.

  • 11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.

  • 5Tak mówi Bóg, WIEKUISTY, który stworzył niebiosa i je rozpostarł; który rozprzestrzenił ziemię wraz z jej płodami; On, który użycza tchnienia tym, co się na niej zaludniają; a Ducha tym, co po niej pielgrzymują.

  • 1Oto WIEKUISTY opróżni ziemię i ją spustoszy; wywróci jej powierzchnię oraz rozproszy jej mieszkańców.

  • 12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.

  • 15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.

  • 9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

  • 17Wszystkie narody są przy Nim jak nicość; są poczytane przez Niego jako cząstka próżności i marności.

  • 22Od północy zjawia się jakby złoto; wokół Boga roztacza się straszny majestat.

  • 67%

    6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.

  • 3Bowiem oznaczę porę i Ja będę sprawiedliwie sądził.

  • 12Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.

  • 26by zrosić deszczem ziemię przez nikogo nie zamieszkałą; pustynię, na której nie ma człowieka?

  • 67%

    6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.

  • 6W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.

  • 2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.

  • 7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.

  • 16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?

  • 7Z krańca ziemi wznosi obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu, wyprowadza wiatr ze Swych skarbnic.

  • 12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.

  • 29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.

  • 22A jednak Bóg długo go utrzymuje Swoją siłą, dźwiga na nowo, choć zwątpił już o życie.