Ksiega Psalmów 104:5
Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
Utwierdziłeś ziemię na jej podstawach nie zachwieje się na wieki wieków.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
25zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata.
2Gdyż On ją utwierdził nad morzami i nad rzekami ją umocnił.
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
5Kto ustanowił jej rozmiary, jeśli to znasz? Albo kto rozpiął nad nią sznur mierniczy?
6Na czym są ugruntowane jej podstawy? Albo, kto rzucił jej kamień węgielny,
28Gdy u góry utwierdzał obłoki i wzbierały silne źródła toni.
29Kiedy morzu wyznaczył jego kres, by wody nie przekroczyły jego wybrzeża; gdy ugruntował posady ziemi.
8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.
9Ty wytyczyłeś granicę, by jej nie przekroczyły; by nie wróciły, aby pokryć ziemię.
10Także: Ty, Panie, na początku ugruntowałeś ziemię i niebiosa są dziełami twoich rąk;
6Ustanowił je na wieki wieków, nadał też prawo i nie minie.
6On stworzył Niebo, ziemię, morza i wszystko co w nich jest; On pilnuje prawdy na wieki.
11Ty zdeptałeś zuchwalca, jako poległego; ramieniem Twojej potęgi rozproszyłeś Twych wrogów.
30Bój się Jego oblicza cała ziemio,a okrąg ziemi zostanie utwierdzony, aby się nie poruszył.
6Otchłań zakryła się jak szatą, wody stanęły nad górami.
1Pieśń pielgrzymia. Ci, co ufają WIEKUISTEMU są jak góra Cyon – niewzruszona, wiecznotrwała.
5Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;
6który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;
2Zanim się góry narodziły, nim stworzyłeś ziemię i świat, Ty od wieku jesteś Bogiem do wieku.
21Czyż nie wiecie? Czy nigdy nie słyszeliście? Czy wam tego nie powiedziano od początku? Czy nie rozumiecie podstaw ziemi?
1Pieśń Korachitów, śpiew. Jego twierdza na świętych górach.
6W sprawiedliwości odpowiedziałeś nam cudami, Boże naszego zbawienia, nadziejo wszystkich krańców ziemi oraz dalekich mórz.
89Twoje słowo, o BOŻE, na wieki ustanowione jest w niebiosach.
90Twoja prawda od pokolenia do pokolenia; utwierdziłeś ziemię i stoi.
6Bo nigdy się nie potknie, w wiecznej pamięci będzie sprawiedliwy.
1WIEKUISTY króluje, przyodział się we wspaniałość; WIEKUISTY przyodział się w potęgę i się przepasał.
2Oto jest utwierdzony świat oraz się nie zachwieje.
5Który w mądrości stworzył nieba, bowiem na wieki Jego łaska.
6Co rozpostarł ziemię na wodach, bowiem na wieki Jego łaska.
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
2Pan nam ucieczką i obroną, pomocą w utrapieniach, bardzo bliskim.
8Utwierdzone na zawsze, na wieki, spełnione w prawdzie i prostocie.
31Niech WIEKUISTEMU będzie chwała na wieki, niech BÓG raduje się Swoimi stworzeniami.
32Kiedy spojrzy na ziemię ona zadrży; dotknie się gór a zadymią.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
4Ufajcie WIEKUISTEMU na wieki, bo w WIEKUISTYM, WIEKUISTYM, wieczna obrona.
5Lecz tego nie pojmują oraz nie rozumieją; chodzą w ciemności; zachwiane są wszystkie podstawy ziemi.
69Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry; jakby ziemię, którą ugruntował na wieki.
13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;
6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.
16Dlatego tak mówi Pan, WIEKUISTY: Oto utwierdziłem w Cyonie kamień, kamień wybrany, węgielny, cenny – utwierdzoną podwalinę; więc ufny niech się nie trwoży.
3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
4W Jego ręce są głębie ziemi; Jego są szczyty gór.
5Jego jest morze - bo On je stworzył, i ląd, który ukształtowały Jego ręce.
19Rozstąpiła, rozstąpiła się ziemia; rozsadziła, rozsadziła się ziemia; wstrząsnęła, wstrząsnęła się ziemia!
19Ty, WIEKUISTY, zasiadasz na wieki, Twój tron od pokolenia do pokolenia.
26zanim stworzył pierwiastkowe pyłki świata, lądy i obszary.
9Tego, który powołał do życia nasze dusze i nie dał się zachwiać naszej nodze.
18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,