Ksiega Hioba 14:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 18:4 : 4 Ty, który sam się rozszarpujesz w swoim gniewie – czy z twojego powodu ziemia powinna być wyludnioną, albo skała ma się usunąć ze swego miejsca?
  • Jr 4:24 : 24 Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.
  • Mt 27:51 : 51 A oto zasłona Świątyni została rozerwana na dwoje, od góry aż do dołu; i ziemia została potrząśnięta, a skały rozłamane.
  • Ap 6:14 : 14 Nadto został oddzielony niebieski firmament podobnie jak zwój, który jest zwijany. A każda góra i wyspa zostały poruszone ze swoich miejsc.
  • Ap 8:8 : 8 Zatrąbił też drugi anioł. I została wrzucona do morza jakby wielka, płonąca ogniem góra. Więc trzecia część morza stała się krwią,
  • Ap 20:11 : 11 Ujrzałem także wielki, jasny tron oraz Tego, co na nim siedział, od oblicza Którego uciekła ziemia i niebo, i nie zostało znalezione dla nich miejsce.
  • Ps 102:25-26 : 25 zatem wołam: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni, przecież od wieku do wieków są Twoje lata. 26 Z dawna ugruntowałeś ziemię i niebiosa, które są dziełem Twych rąk.
  • Iz 40:12 : 12 Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
  • Iz 41:15-16 : 15 Oto cię uczynię jak ostre brony, nowe, wielosieczne; zmłócisz góry i je rozetrzesz, a wzgórza obrócisz w plewę. 16 Rozrzucisz je, a wiatr je rozniesie i wicher je rozmiecie; ale ty się raduj w WIEKUISTYM; będziesz się chlubił Świętym Israela.
  • Iz 54:10 : 10 Bo choćby się rozstąpiły góry oraz zachwiały wzgórza, jednak Ma łaska nie odejdzie od ciebie i nie zachwieje się przymierze Mego pokoju – mówi twój Miłościwy, WIEKUISTY.
  • Iz 64:1 : 1 Ukaż się jako ogień, który rozpala chrust; jak woda kipiąca od ognia, by wrogom dać poznać Twoje Imię; niech ludy zadrżą przed Twym obliczem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:19-20
    2 wersety
    84%

    19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.

    20Pokonujesz go na zawsze i odchodzi, przeobrażasz jego oblicze i go puszczasz.

  • Hi 28:9-10
    2 wersety
    80%

    9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.

    10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.

  • 4Ty, który sam się rozszarpujesz w swoim gniewie – czy z twojego powodu ziemia powinna być wyludnioną, albo skała ma się usunąć ze swego miejsca?

  • Hi 9:5-6
    2 wersety
    77%

    5Jemu, który przesuwa góry, przewracając je w swoim gniewie;

    6który ze swego miejsca wstrząsa ziemią, tak, że drżą jej filary;

  • 17Mój występek opieczętowany jest w woreczku, a kara za moją winę zaszyta.

  • Ps 73:18-19
    2 wersety
    75%

    18Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście.

    19Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem.

  • 14Nadto został oddzielony niebieski firmament podobnie jak zwój, który jest zwijany. A każda góra i wyspa zostały poruszone ze swoich miejsc.

  • 74%

    4Wtedy rozpłyną się pod nim góry oraz rozstąpią się doliny, jak wosk od ognia, jakby wody zlewające się z urwiska.

  • 10Bo choćby się rozstąpiły góry oraz zachwiały wzgórza, jednak Ma łaska nie odejdzie od ciebie i nie zachwieje się przymierze Mego pokoju – mówi twój Miłościwy, WIEKUISTY.

  • 4w oddaleniu od zamieszkałych siedzib, gdzie o nich zapomniały stopy przechodniów; przebijają szyb i zawieszeni, kołyszą się z dala od ludzi.

  • 24Spoglądam na góry oto drżą, a wszystkie pagórki się chwieją.

  • 21Aby w trwodze przed WIEKUISTYM i blaskiem Jego majestatu gdy powstanie, by wstrząsnąć ziemią wejść w rozpadliny skał oraz w szczeliny głazów.

  • Iz 24:18-20
    3 wersety
    72%

    18Gdyż kto ucieknie przed odgłosem strachu – wpadnie w przepaść, a kto się wydostanie z przepaści – będzie chwycony w zasadzkę; bowiem otworzyły się upusty wysokości i drżą posady ziemi.

    19Rozstąpiła, rozstąpiła się ziemia; rozsadziła, rozsadziła się ziemia; wstrząsnęła, wstrząsnęła się ziemia!

    20Chwiać, chwieje się ziemia jak pijamy i porusza jak zawieszona mata; bowiem zaciążyła na niej jej wina, zatem padła i więcej nie powstanie.

  • 18Ale gdy On go ze swojego miejsca wycina, wtedy to miejsce się zapiera, mówiąc: Nigdy cię nie widziałem.

  • 16Ci, co zostali porwani przed swoim czasem, a rzeka zabrała ich grunt.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    72%

    17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

    18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • Hi 38:13-15
    3 wersety
    72%

    13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;

    14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;

    15by niegodziwym zostało zabrane ich światło i było pokruszone ramię, które jest podniesione.

  • 72%

    6Kiedy powstaje – wstrząsa ziemią, a gdy spojrzy – płoszy narody. Rozstępują się przedwieczne góry, a starodawne wzgórza opadają. Kroczy po odwiecznych ścieżkach.

  • 8który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.

  • Jr 51:25-26
    2 wersety
    71%

    25Oto Ja przeciw tobie, niszcząca góro – mówi WIEKUISTY, która rujnujesz całą ziemię. Przeciw tobie wyciągnę Moją rękę; strącę cię ze skał i zamienię cię w wypaloną górę.

    26Nie wezmą z ciebie węgielnego kamienia, ani kamienia na fundament, bowiem na długi czas zamienisz się w zwaliska – mówi WIEKUISTY.

  • 11Jak wody ściekają do morza, a strumień opada i wysycha –

  • 2Pan nam ucieczką i obroną, pomocą w utrapieniach, bardzo bliskim.

  • 14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.

  • 10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 8Wzniosły się ponad góry, a doliny zstąpiły do miejsca, które im ustanowiłeś.

  • 20Zadrżą przede Mną ryby morza, ptactwo nieba, zwierz polny, wszelkie pełzające po ziemi płazy i wszyscy ludzie, którzy są na powierzchni ziemi. Porozwalane będą wzniesienia, zapadną się podmurówki winnic oraz runie na ziemię każdy mur.

  • 13dlatego ta wina będzie dla was jak szczelina grożąca zapadnięciem; taka, co się rozwiera w wysokim murze, po czym następuje upadek nagle i niespodzianie.

  • 7W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.

  • 15Ale stoczyłeś się do Krainy Umarłych, do tylnej części dołu.

  • 16Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

  • 14Napadli i z wrzaskiem się zwalili, jak przez otwarty wyłom muru.

  • 20Także każda wyspa uciekła, i nie zostały znalezione góry.

  • 18Zaś bałwany – to doszczętnie wyginie.

  • 70%

    5Drżą przed Nim góry, a pagórki się roztapiają; przed Jego obliczem dygocze ziemia, okrąg świata oraz wszyscy jego mieszkańcy.

  • 6Mieszkają w łożyskach potoków, w podziemnych jamach lub skałach.

  • 24W ołowiu, żelaznym rylcem, na wieki; oby wyryto je na skale.

  • 70%

    3Odurzyła cię zuchwałość twego serca. Mieszkałeś w rozpadlinach skał, w sterczącej swojej siedzibie, a w swoim sercu mówiłeś: Kto mnie strąci na ziemię?

  • 2Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.

  • 6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

  • 12A warownie i twoje wysokie mury pochyli, poniży, powali na ziemię, aż do prochu.