Ksiega Hioba 28:2
Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.
Żelazo wydobywa się z ziemi, a z kamienia stapiają kruszec.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Srebro ma swą kopalnię, a złoto miejsce, gdzie je oczyszczają.
3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;
5Z ziemi wychodzi chleb, ale pod nią burzy się ogień.
6Pokładem szafirów są jej kamienie i złoty piasek udziałem.
4Niech wydzielą się żużle ze srebra, a złotnikowi uda się naczynie.
23A niebo, które jest nad twą głową, będzie miedzią; zaś ziemia, która pod tobą – żelazem.
9Do ziemi w której bez niedostatku będziesz spożywał chleb i gdzie nie będzie ci brakowało niczego; do ziemi, której kamienie są żelazem, i z której gór będziesz wydobywał miedź.
4do wymyślania pomysłów, by robić w złocie, srebrze, miedzi,
12Czy żelazo skruszy północną stal, albo spiż?
15Nie można jej opłacić szczerym złotem, ani nabyć jej wagą srebra.
18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
9Człowiek wyciąga swoją rękę po krzemień, wywraca góry do korzenia.
10Przez skały przeprowadza strumienie, a jego wzrok wykrywa każdy klejnot.
9Na wyrób rzemieślnika i ręki złotnika srebro w blachach sprowadza się z Tarszyszu, a złoto z Ufaz; błękit i purpura będzie ich strojem, to wszystko jest dziełem zręcznych w pracy.
24Do prochu rzuć złoty kruszec, między kamienie potoku złoto Ofiru.
17Zamiast miedzi naniosą złota, zamiast żelaza naniosą srebra, zamiast drzewa – miedzi, a zamiast kamieni – żelaza; ustanowię pokój twym nadzorcą, a twoimi urzędnikami – sprawiedliwość.
22Złoto, srebro, miedź, żelazo, cynę i ołów,
2Ja, według najwyższego mego wysiłku, przygotowałem na Dom mego Boga złota na złote, srebra na srebrne, miedzi na miedziane, żelaza na żelazne, drzewa na drewniane; drogocennych kamieni do osadzania i materiałów do czernienia oraz rozlicznych farb, a także wielkie mnóstwo wszelkiego drogiego materiału oraz kamienia marmuru.
35Wtedy razem się skruszyło żelazo, glina, miedź, srebro i złoto; i były jak w lecie plewy na klepisku. Po czym rozniósł to wiatr, tak, że nie znaleziono ich na żadnym miejscu. A ten kamień, który uderzył w obraz, stał się wielką górą oraz napełnił całą ziemię.
24W ołowiu, żelaznym rylcem, na wieki; oby wyryto je na skale.
32ku wymyślaniu pomysłów. Aby robił w złocie, w srebrze, w miedzi,
12Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?
19Nie zrówna się z nią etiopski topaz oraz nie zrównoważy jej najszczersze złoto.
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
29Spalił się miech, od ognia zniszczył się ołów; daremnie pławiono i pławiono – źli się nie oddzielili.
3Tygiel dla srebra, piec dla złota; lecz serca próbuje WIEKUISTY.
18Zaprawdę, jak się kruszy góra podczas upadku, jak się usuwa skała ze swojego miejsca,
19Czy ów posąg, który odlewa rzeźbiarz, a złotnik oprawia złotem i przyozdabia srebrnymi łańcuszkami?
16Złota, srebra, miedzi i żelaza nie ma liczby; wstań i czyń, a WIEKUISTY będzie z tobą.
18Synu człowieka! Dom Israela zamienił Mi się w rudę; wszyscy oni są w piecu: Miedzią, cyną, żelazem i ołowiem; stali się rudą srebra.
33jego golenie z żelaza, a jego nogi po części z żelaza i po części z gliny.
12Ten wykuwa żelazo na topór, w żarze go obrabia, formuje go młotami i wyrabia swoim silnym ramieniem; nawet łaknie, bo mu nie starcza sił, ale nie pije wody i omdlewa.
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.
8który przemienia skałę w jezioro, a krzemień w źródło wód.
3Nadto Dawid przygotował wiele żelaza na gwoździe, na drzwi bram i do spajania, oraz niezliczoną wagę miedzi.
17Nie zrówna jej ani złoto, czy szklisty klejnot, ani jej ceną nie jest szczerozłote naczynie.
12A złoto tego kraju jest wyborowe; tam też jest Bdellion i kamień berylowy.
18Więc Salomon wyprodukował bardzo wiele tego wszystkiego naczynia, tak, że nie ustalano wagi miedzi.
12Z powodu mnóstwa wszelkich dostatków Tarszyszbył twoim nabywcą; twój zbyt opłacali srebrem, żelazem, cyną i ołowiem.
20jak się wrzuca do wnętrza pieca: Srebro, miedź, żelazo, ołów i cynę, aby rozżarzyć nad tym ogień i je stopić. Tak zrzucę także was w gniewie i Moim oburzeniu, strącę was oraz roztopię.
27wtedy obejrzał ją i sprawdził, ustanowił ją i wypróbował.
4jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów
22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.
19Złamię wyniosłość waszej mocy, wasze niebo uczynię jak żelazo, a waszą ziemię jak kruszec.
13By ogarnęła kraje ziemi oraz zostali z niej strąceni niegodziwi;
14aby się odmieniała jak glina pod pieczęcią, a wszystko stanęło jakby w świeżym przebraniu;
11Bo przecież kamień z muru krzyczy, a krokiew o tym świadczy pomiędzy wiązaniami.