Ksiega Hioba 18:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jego korzenie usychają od dołu, a jego gałęzie z wierzchu więdną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Oz 9:16 : 16 Efraim jest porażony! Ich korzeń zasycha; nie przyniesie już owoców! Choćby płodzili – na śmierć wydam ulubieńców ich łona!
  • Am 2:9 : 9 Ja, przed ich obliczem wytępiłem Emorejczyka, a przecież ich wysokość była jak wysokość cedrów; stał silnie jakby dęby, lecz z wierzchu ściąłem jego owoc, razem z jego korzeniami u dołu.
  • Hi 15:30 : 30 Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.
  • Iz 5:24 : 24 Dlatego jak język ognia pożera ścierń, a perz zanika w płomieniu – tak ich korzeń zamieni się w próchno, a ich kwiat uleci jak pył. Bo wzgardzili Prawem WIEKUISTEGO Zastępów i pomiatali Słowem Świętego Israela.
  • Hi 29:19 : 19 Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa.
  • Hi 5:3-4 : 3 Sam widziałem głupiego, który głęboko się zakorzenił; ale nagle przekląłem jego siedzibę. 4 Jego dzieci dalekie są od pomocy; zostają zdeptane w bramie i nikt ich nie ocala.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 18:17-19
    3 wersety
    86%

    17Jego pamięć znika z ziemi, a jego imienia nie wspominają na ulicach.

    18Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

    19W jego rodzinie nie pozostaje mu ani syn, ani wnuk i nie ma niedobitka w jego mieszkaniu.

  • Hi 15:29-30
    2 wersety
    83%

    29Nie wzbogaci się, nie ostoi się jego mienie; nie będzie się uginała ku ziemi ich zamożność.

    30Nie ujdzie on ciemności; płomień wysuszy jego odrośl oraz zniknie przez tchnienie Jego ust.

  • Hi 15:32-33
    2 wersety
    82%

    32To się spełni zanim nadejdzie jego dzień, a jego liść palmowy nie zazieleni się więcej.

    33Jak winnica strąci powstałe swoje grona i jak oliwka zrzuci swój kwiat.

  • Hi 18:14-15
    2 wersety
    81%

    14Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.

    15To, co do niego nie należy, osiada w jego namiocie, a na jego siedzibę sypią siarkę.

  • Hi 14:7-9
    3 wersety
    79%

    7Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.

    8Chociaż w ziemi zestarzeje się jego korzeń, a pień obumiera w prochu

    9na zapach wody się rozwija, wypuszczając gałązki jak świeżo zasadzona latorośl.

  • Hi 8:15-18
    4 wersety
    79%

    15Polega na swoim domu, ale się nie ostoi; wspiera się na nim, ale nie wytrzyma.

    16Świeżo zieleni się na słońcu, a jego pędy wybiegają za ogród.

    17Wokół zgliszcz wiją się jego korzenie; stara się przeniknąć poprzez kamienne mury.

    18Ale gdy On go ze swojego miejsca wycina, wtedy to miejsce się zapiera, mówiąc: Nigdy cię nie widziałem.

  • Ez 17:9-10
    2 wersety
    78%

    9Zatem oświadczysz: Tak mówi Pan, WIEKUISTY: Czy to się dobrze skończy? Czy tamten nie wyrwie jej korzeni, a jej owocu nie odetnie, by zwiądł; czy nie poschną jej wszystkie, świeże łodygi, co wyrosły? Zaprawdę, nie nadejdzie z potężnym ramieniem i licznym ludem, by ją unieść od jej korzeni.

    10Oto zasadzona latorośl; ale czy dobrze skończy? Ledwie dotknie ją wschodni wicher, musi doszczętnie zwiędnąć; tak, na tych samych grządkach, na których rosła, musi zwiędnąć.

  • Ps 80:16
    78%

    16Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś.

  • Ez 31:11-14
    4 wersety
    78%

    11Dlatego podałem go w rękę mocarza narodów, by z nim okrutnie postąpił; wypędziłem go z powodu jego niegodziwości.

    12Podcięli go cudzoziemcy, najsrożsi z narodów, oraz go powalili; na górach i we wszystkich dolinach opadły jego gałęzie; we wszystkich parowach ziemi legły połamane jego konary. Spod jego cienia uszły wszystkie narody ziemi oraz go porzuciły.

    13Na jego zwałowisku osiadło wszelkie ptactwo nieba, a na jego gałęziach rozłożył się wszelki, polny zwierz.

    14By nadal żadne drzewa nad wodami nie wywyższały się z powodu swojego wzrostu i nie puszczały między chmury swojego puszystego igliwia; by ich mocarze, żaden z napojonych wodą, nie wspierali się na swojej wysokości. Bo oni wszyscy są przeznaczeni na śmierć, do podziemnej krainy, między synów Adama zstępujących do grobu.

  • Hi 18:5-7
    3 wersety
    77%

    5Bo jednak światło niegodziwego gaśnie, a płomień jego ogniska nie świeci.

    6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

    7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.

  • Iz 18:5
    77%

    5Bowiem przed winobraniem, kiedy opadnie kwiat, a kiść zamieni się w dojrzewające grono – wtedy nożami obetnie latorośle, a gałązki oberżnie i rzuci.

  • Hi 8:12
    77%

    12Choć stoi w swojej pierwszej świeżości oraz nie zostało skoszone – jednak więdnie szybciej niż każda inna trawa.

  • Ez 19:12
    77%

    12Jednak została wyrwaną w rozjątrzeniu, rzuconą na ziemię, a wschodni wicher wysuszył jej owoc. Zostały obłamane i wysuszone jej silne pręty, strawił ją ogień.

  • Iz 40:24
    77%

    24Jak gdyby nigdy nie byli osadzeni, jakby nie mieli potomstwa, a ich pień nie zakorzenił się w ziemi; zaledwie na nich powiał – a już usychają i wicher unosi ich jak źdźbło.

  • Ps 52:5
    77%

    5Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

  • Hi 24:20
    76%

    20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • Dn 4:14-15
    2 wersety
    76%

    14oraz wołając z mocą, tak powiedział: Porąbcie to drzewo, obetnijcie jego gałęzie, otrząśnijcie jego liście oraz rozrzućcie jego owoc;niech się rozbiegnie zwierz, który jest pod nim i ptactwo z jego gałęzi.

    15Jednak pień jego korzenia zostawcie w ziemi. Niechaj na polnej trawie będzie związany żelaznym oraz mosiężnym łańcuchem, by był skrapiany niebiańską rosą. Niech się pasie ze zwierzętami na muleświata.

  • Prz 2:22
    76%

    22Zaś niegodziwi zostaną wytępieni z ziemi, a wiarołomni będą z niej wykorzenieni.

  • Jr 17:8
    76%

    8Będzie on jak drzewo zasadzone nad wodami, co zapuszcza swoje korzenie aż nad potok i nie czuje, kiedy nadchodzi żar; jego liść jest zielony i nie martwi się w roku suszy, nigdy nie przestając przynosić owocu.

  • Ps 21:10
    75%

    10W chwili Twojego uniesienia uczynisz z nich jakby piec ognisty; WIEKUISTY zniszczy ich w Swoim gniewie; pożre ich ogień.

  • Ps 109:13
    75%

    13Niech mu nikt nie zachowa łaski i niech nikt się nie lituje nad jego sierotami.

  • Oz 11:6
    75%

    6W jego miastach będzie krążył drąg, zniweczy jego zawory i z powodu ich knowań będzie chłonął.

  • Ps 58:9
    75%

    9Niech znikną jak ślimak, co się rozpływa; niechaj nie oglądają słońca jak poroniony płód niewiasty.

  • Hi 20:26-27
    2 wersety
    74%

    26Cały mrok zasadził się na jego skarby, pożera go ogień nie rozniecony przez ludzi; strawia szczątki w jego namiocie.

    27Niebiosa odsłaniają jego winę, a ziemia powstaje przeciw niemu.

  • Jl 1:7
    74%

    7Moją winnicę podał na spustoszenie, a Me figowe drzewo na porąbanie; doszczętnie je obnażył i porzucił, więc jego gałązki zbielały.

  • Jr 17:6
    74%

    6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.

  • Iz 17:9
    74%

    9Tego dnia jego miasta warowne będą podobne do samotni lasu, lub do wierzchołka gór, który opuszczono przed synami Israela – to będzie pustkowiem.

  • Ez 17:6
    74%

    6Więc się rozrósł i stał się bujnym krzewem winnym, chociaż niskiego porostu. Miał swe pędy kierować ku ziemi i pod sobą rozwijać swe korzenie. Tak stał się winoroślą, nabrał włókien oraz roztoczył gałązki.

  • Hi 19:10
    74%

    10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • Ez 19:14
    74%

    14Więc wyszedł ogień z jednego pręta jej gałązek oraz pochłonął jej owoc; tak, że na niej nie ma już silnego pręta na władczą buławę. To jest żałobne porównanie, a będzie żałobną pieśnią.

  • Oz 13:15
    74%

    15Choćby wśród bujnych niw się rozkwitał nadejdzie wschodni wiatr, wicher WIEKUISTEGO, który się zrywa od puszczy. Wsiąknie jego źródło, wyschnie jego zdrój; tak wydrze mu skarbiec wszystkich cennych rzeczy.

  • Hi 29:19
    74%

    19Mój korzeń rozkrzewi się ku wodom, a na moich gałęziach będzie nocować rosa.