Ksiega Psalmów 147:4
Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.
Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
26Podnieście ku wysokości wasze oczy i zobaczcie – kto to stworzył? Ten, co wyprowadził niezliczone ich zastępy, a wszystkie wzywa po imieniu; przed pełnym sił oraz potężnym mocą nic się nie ukryje.
5Nasz Pan jest wielki i wszechmocny, Jego mądrość jest nieskończona.
3Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.
2Chwalcie Go wszyscy Jego posłańcy, chwalcie Go wszystkie Jego zastępy.
3Chwalcie Go słońce i księżycu, chwalcie Go wszystkie gwiazdy światła.
4Chwalcie Go niebiosa niebios, a także wody nieba.
5Niechaj chwalą WIEKUISTEGO, bo On rozkazał i są stworzone.
3W obecności Twych przeciwników, utwierdziłeś Sobie chwałę przez usta dzieci i niemowląt, aby uśmierzyć wroga oraz mściwego.
7który rozkazuje słońcu, by nie świeciło, a gwiazdy kładzie pod pieczęć;
8który sam, Jeden, rozpościera niebiosa i kroczy po wzdętych falach morza;
9który stworzył Wielką Niedźwiedzicę, Oriona, plejady oraz tajniki południa;
10który czyni wielkie i niezbadane rzeczy, oraz dziwy, które nie mają liczby.
14Z przybytku Swojej siedziby patrzy na wszystkich mieszkańców ziemi.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
15On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i Swym rozumem rozpostarł niebiosa.
16Kiedy wydaje głos, szumią wody na niebie; gdy z krańców ziemi wyprowadza obłoki, tworzy błyskawice dla deszczu i wyprowadza wicher ze Swych składów –
5Szczęśliwy mąż, który BOGA uczynił swą nadzieją, a nie zwrócił się ku ludziom hardym i zwolennikom kłamstwa.
24Bowiem On sięga wzrokiem aż po krańce ziemi i widzi, co jest pod całym niebem.
25Gdy nadał wiatrowi wagę, a wody urządzał miarą;
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
30I nawet są policzone wszystkie włosy na waszej głowie.
1Przewodnikowi chóru gittitów. Psalm Dawida.
12Kto swoją garścią zmierzył wody, a niebiosa rozmierzył piędzią; kto ujął miarą ziemski proch, zważył na wadze góry, albo wzgórza na szalach.
9który spełnia rzeczy wielkie, niezbadane i dziwne, oraz nie ma ich liczby.
3Pod całym niebem go rozsyła, a Jego światło idzie po krańce ziemi.
12Mówisz: Czy Bóg nie jest wysoko, w niebiosach? Spójrz na czoło gwiazd, jak są niedościgłe.
12Bo to On utworzył ziemię Swoją mocą, świat utwierdził Swoją mądrością i rozpostarł niebiosa Swym rozumem.
1Uwielbiaj WIEKUISTEGO moja duszo! WIEKUISTY, mój Boże, Ty jesteś bardzo wielki, przyodziałeś się majestatem i wspaniałością.
2Odziewasz się światłem jak szatą, rozpościerasz niebiosa jak zasłonę.
3Twoje górne sklepienia pokrywasz wodami, Twym wozem czynisz obłokii unosisz się na skrzydłach wiatru.
6On zbudował w niebiosach Swoje górne stopnie, a nad ziemią utwierdził Swoje stropy; On wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi; Jego Imię to WIEKUISTY.
35Jeśli te Prawa zostaną usunięte sprzed Mojego oblicza mówi WIEKUISTY, wtedy i ród Israela przestanie być przede Mną narodempo wszystkie czasy.
24Jak liczne są Twoje dzieła, WIEKUISTY,wszystkie urządziłeś w mądrości, ziemia jest pełną Twych własności.
8Zwróćcie się ku Temu, co uczynił plejady i Oriona, co mrok śmiertelny zamienia w poranek, a dzień w noc ściemnia; co wzywa wody morza i rozlewa je na obliczu ziemi – a Jego Imię WIEKUISTY!
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
5Bóg straszliwie grzmi swoim głosem – sprawuje wielkie rzeczy, których nie pojmujemy.
25Więc powiedział i wzniecił gwałtowny wicher, który podniósł jego bałwany;
13Bo zaiste, to jest Ten, co ukształtował góry i stworzył wichry; który oznajmia człowiekowi, jaka jest Jego myśl; co ranną zorzę w mrok przeistacza i kroczy po wyżynach ziemi. Jego Imię WIEKUISTY, Bóg Zastępów.
17Jak cenne były dla mnie Twe zamysły, Boże, i jak potężna ich liczba.
18Gdybym je zliczył byłyby liczniejsze od piasku; powstałem oraz wciąż jestem z Tobą.
4Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów.
3Czy jest znana liczba Jego zastępów? A nad kim nie wschodzi Jego światło?
16I Bóg utworzył dwa wielkie światła: Większe światło dla panowania dniem i mniejsze światło dla panowania nocą, oraz gwiazdy.
17I Bóg umieścił je na przestworze nieba dla przyświecania ziemi.
6Słowem BOGA zostały uczynione niebiosa, tchnieniem Jego ust wszystkie ich zastępy.
7Skupia, niby w wał, wody morza; a tonie składa w zbiorniki.
5Potem wyprowadził go na pole oraz powiedział: Spójrz ku niebu oraz zlicz gwiazdy; czy potrafisz je zliczyć? Powiedział też do niego: Takim będzie twój ród.
4Przed Tobą korzy się cała ziemia, śpiewa Ci, wyśpiewuje Twe Imię. Sela.
8Temu, co pokrywa niebo chmurami, dla ziemi przygotowuje deszcz, rozplenia trawę po górach.