Ksiega Psalmów 147:3
Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.
Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela.
17Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.
18Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień.
19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
20Liczne są dolegliwości sprawiedliwego, ale WIEKUISTY go ze wszystkich wybawia.
18Bo On rani, ale i leczy; uderza, lecz Jego ręce uzdrawiają.
18Widziałem jego drogi jednak chcę go uzdrowić oraz go prowadzić, i wrócić mu pocieszenie oraz jego płaczącym.
19Wyleję słowo ust: Pokój, pokój dalekiemu i bliskiemu – mówi WIEKUISTY, i go uzdrowię.
4Wyznacza liczbę gwiazd i wszystkim nadaje imiona.
3On wybacza wszystkie twe winy oraz leczy wszystkie twe dolegliwości.
4On wybawia od zguby twoje życie oraz wieńczy cię łaską i miłosierdziem.
1Chodźcie, wróćmy do WIEKUISTEGO; bo On rozszarpał i On nas też uleczy; On zranił i On opatrzy.
20Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
17Bo spowoduję ci uzdrowienie, uleczę cię z twoich ran mówi WIEKUISTY; gdyż nazywali cię odtrąconą „To Cyon, którego nikt nie odwiedza!”.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
4Ale on nosił nasze cierpienia, dźwigał nasze dolegliwości; a myśmy uważali go za dotkniętego, rażonego przez Boga i znękanego.
5Zaś on był raniony za nasze przestępstwa, skruszony za nasze winy; za nasz pokój – kaźń na nim, a przez jego potłuczenie – my wyzdrowieliśmy.
12Ponieważ tak mówi WIEKUISTY: Dotkliwe jest twoje rozbicie oraz bolesną twoja rana!
13Nikt się nie wstawiw twojej sprawie, by cię uzdrowić; nie ma dla ciebie skutecznych leków!
22Rozradowane serce przyspiesza uzdrowienie; a duch zgnębiony wysusza kości.
8WIEKUISTY, który otwiera oczy ociemniałych; WIEKUISTY, który podnosi poniżonych; WIEKUISTY, który miłuje prawych.
17Panie, otwórz moje wargi i niech me usta wygłoszą Twoją chwałę.
18Bowiem nie pragniesz ofiar, bym je składał, ani całopalenia nie żądasz.
22A Ty, WIEKUISTY, mój Panie, uczyń ze mną według Twojego Imienia,bo błogą jest Twoja łaska; ocal mnie.
8Oto żądasz prawdy we wnętrzu, a w skrytości mądrość mi wskazujesz.
32A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.
15Ten, który kształtuje ich serca, zwraca uwagę na ich wszystkie sprawy.
20A WIEKUISTY wysłuchał Chiskjasza oraz zachował lud.
8Gdyż moje biodra pełne są zgorzeli i nie ma nic zdrowego w mojej cielesnej naturze.
13Wesołe serce wypogadza oblicze, a w strapieniu serca i duch znękany.
4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.
3duszę moją orzeźwia. Dla Swojego Imienia prowadzi mnie po ścieżkach sprawiedliwości.
9Wybuchnijcie i razem zaśpiewajcie ruiny Jeruszalaimu, bo WIEKUISTY pociesza Swój naród, wyzwala Jeruszalaim.
14Duch człowieka podtrzymuje go w jego cierpieniu; lecz jeśli duch jest zgnębiony, kto go podźwignie?
4Lecz sprawiedliwy BÓG rozciął więzy niegodziwych.
14WIEKUISTY wspiera wszystkich, co upadają i podnosi wszystkich zgnębionych.
14Uzdrów mnie WIEKUISTY, a będę uzdrowiony; wybaw mnie, a będę zbawiony, bo to Ty jesteś moją chwałą!
17Raczej rozsrożyłby się na mnie w burzy i bez przyczyny mnożył me rany.
16Niech będą ustawicznie przed WIEKUISTYM; niech zgładzi z ziemi ich wspomnienie.
3WIEKUISTY go ustrzeże, zachowa przy życiu; będzie szczęśliwy na ziemi, gdyż nie podda go woli jego wrogów.
2WIEKUISTY, nie napominaj mnie w Swym gniewie, nie karć mnie w Twoim uniesieniu.
18Zbiorę znękanych; tych, co przebywają z dala od uroczystych zgromadzeń; przecież Twoimi są ci, na których ciąży hańba.
21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
20Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.
1Na mnie Duch Pana, WIEKUISTEGO; bo pomazał mnie WIEKUISTY, bym zwiastował dobrą nowinę upokorzonym; wysłał mnie, abym leczył skruszonych na sercu i zapowiedział jeńcom pełne wyzwolenie, a uwięzionym – szerokie otwarcie;
6Nic w nim zdrowego od stóp do głów; rany, sińce i ropiejące wrzody – nie wyciśnięte, nie przewiązane i nie zmiękczone oliwą.
17Ponieważ ramiona niegodziwców zostaną połamane, a sprawiedliwych wesprze WIEKUISTY.
26Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca.
18Duch Pana we mnie gdzie mnie namaścił, by biednym opowiadać Dobrą Nowinę; i mnie wysłał, by uzdrawiać skruszone serca; jeńcom zwiastować wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, by strzaskanych odesłać na odpuszczenie;
16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.