Ksiega Psalmów 107:16
Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Dlatego ich serce zgnębił biedą; upadli, a nie było wybawcy.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
17Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki.
12Czy żelazo skruszy północną stal, albo spiż?
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
20Zesłał też Swoje Słowo i ich wyleczył, ocalił ich od zguby.
21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
19Otwórzcie mi bramę sprawiedliwości, wejdę w nią i podziękuję PANU.
20Oto brama WIEKUISTEGO, w nią wejdą sprawiedliwi.
13On umacnia zawory twoich bram, błogosławi twoim synom wśród ciebie.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
10Gdy wyznaczyłem mu granicę, ustanowiłem zawory oraz wrota.
13Tak, skruszę jego jarzmo, które na ciebie przygotował oraz potargam jego więzy!
31Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.
18Jego piszczele – niby rury z kruszcu, jego gnaty jak pręt żelazny.
8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
4Lecz sprawiedliwy BÓG rozciął więzy niegodziwych.
14Gdy On burzy – wtedy nikt już nie odbuduje; kiedy On kogoś zamknie – wtedy nikt nie otworzy.
2Ja będę kroczył przed tobą i wyrównam strome wyżyny, skruszę spiżowe wrota i rozsadzę żelazne zawory.
6A potem młotem i oskardami rozbijali jej zdobienia.
40Zerwałeś przymierze twego sługi i w prochu znieważyłeś jego diadem.
14Uderza we mnie ciosem za ciosem; rzucił się na mnie jak mocarz.
3Ustanowił Swój przybytek w Szalemie, a Swoją siedzibę na Cyonie.
3Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.
18Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
17Zamienił świat w pustynię, burzył jego miasta, a swych jeńców nie puszczał do domu?
19Złamię wyniosłość waszej mocy, wasze niebo uczynię jak żelazo, a waszą ziemię jak kruszec.
13Zstąpi ten, co przełamie; przedzierają się, wylewają z powodu bramy i w nią wkraczają, a ich król ciągnie przed nimi, zaś WIEKUISTY na ich czele.
9Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.
35Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy.
13Pójdziesz i oświadczysz Chananii te słowa: Tak mówi WIEKUISTY: Skruszyłeś drewniane jarzmo, dlatego, zamiast niego, uczynisz żelazne jarzmo!
34Moje nogi upodobnił do jelenich i mnie stawia na mych wyżynach.
4Łuk dzielnych się kruszy, a słabi przepasują się mocą!
15Ty otworzyłeś źródła i potoki; Ty osuszyłeś bystre strumienie.
12Swoją mocą spienił morze, a Swą mądrością zmiażdżył jego napór.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
4Każda zbroja tego, co się zbroi wśród wrzawy, oraz szata zbroczona krwią pójdzie w płomienie, na pastwę ognia.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
7Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.
7Bramy wznieście swoje wierzchy, otwórzcie się wrota odwieczne – niech wejdzie Król Chwały.
6Napomina swoich rycerzy, lecz podczas wypadu ponieśli klęskę; spieszyli do jej murów, ale już został przygotowany jej oblężniczy dach.
10Ustaje ryk lwa i pomruk lwicy, a kły lwiąt zostają skruszone.
5WIEKUISTY skruszył maczugę niegodziwych oraz bicz możnowładców.
24Druzgoce mocarzy bez śledztwa, a na ich miejscu ustanawia innych.
21Od knowań ludzi ich ochraniasz osłoną Twego oblicza, w namiocie ich ukrywasz przed każdą zwadą plemion.