Ksiega Psalmów 149:8
Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6Chwała Boga w ich głosie, a miecz obosieczny w ich ręku.
7Aby spełnić pomstę na poganach i karę na narodach.
9Aby postąpić z nimi według zapisanego wyroku; to jest zaszczyt wszystkich Jego świętych.HALLELUJA!
8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
9daje im poznać ich sprawy i ich występki że wzrosły.
2Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi.
3Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.
9Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.
10Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.
18Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.
19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
11Królowie ziemi, wszystkie narody, książęta i wszyscy sędziowie ziemi.
4Lecz sprawiedliwy BÓG rozciął więzy niegodziwych.
18Jego nogę spętali więzami i skuto go w żelazo,
34Kiedy się pod stopami gnębi wszystkich więźniów ziemi,
16Bo skruszył spiżowe bramy, a żelazne zawory połamał.
5Pan po twojej prawicy rozbił królów w dzień Swojego gniewu.
22Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
11Tym, co zginęli pod En-Dor oraz stali się mierzwą ziemi.
32jeśli znieważą Me ustawy i nie będą strzec Mych przykazań -
15bym przy bramach córki Cyonu opowiadał całą Twą chwałę, abym się cieszył Twym zbawieniem.
16Ludy upadły w przepaść, którą same przygotowały; ich noga się uwikłała w sidła, które zastawiły.
8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
4Potężny Król umiłował sąd; Ty utwierdziłeś prawość*; Ty w Jakóbie uczyniłeś Prawo i Sprawiedliwość.
13Zagrzeb ich razem w prochu, a ich oblicze zaplątaj w potrzask.
24Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne.
27I będzie je prowadził za pomocą żelaznej laski, podobnie jak są kruszone naczynia z gliny; w sposób jaki i ja otrzymałem od mego Ojca.
14Gdyż tak mówi WIEKUISTY Zastępów, Bóg Israela: Włożę żelazne jarzmo na szyję wszystkich narodów, aby służyły Nabukadrecarowi, królowi Babelu, więc będą mu służyć; nawet dzikie zwierzęta mu poddałem.
9Z nimi łączy się Aszur, który stał się ramieniem synów Lota. Sela.
10Niech głowy tych, co mnie obstępują pokryje niecność ich warg.
13Tak, skruszę jego jarzmo, które na ciebie przygotował oraz potargam jego więzy!
20Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,
12Ślubujcie i powierzajcie się WIEKUISTEMU, waszemu Bogu; wszyscy, którzy Go otaczają, niech niosą daninę Groźnemu.
37Już wydaje urodzaje królom, których ustanowiłeś nad nami z powodu naszych grzechów; panują nad naszymi ciałami oraz nad bydłem, według swej woli; zatem jesteśmy w wielkim ucisku.
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
8Ale osaczyły go ludy z okolicznych krain, po czym rozciągnęły na niego swoje sidła; tak został pojmany w ich wędzidła.
11Niech dojdzie do Ciebie jęk więźnia; według wielkości Twego ramienia oszczędź na śmierć skazanych.
21Dlatego wydaj ich synów na głód, powal ich mieczem, by ich żony były osierocone i owdowiałe, ich młodzieńcy porażeni mieczem na wojnie, a ich mężowie zabici śmiercią.
21W ów dzień się stanie, że WIEKUISTY nawiedzi wysoki zastęp na wysokości i ziemskich władców na ziemi.
22I będą zgromadzeni gromadą, jakby więźniowie w dole oraz zamknięci w lochu, i dopiero po długim czasie wspomniani.
12Nie zabijaj ich, aby mój lud nie zapomniał; ale wstrząśnij ich Twoją mocą oraz strąć ich, o Panie, nasza tarczo.
15A ich władcapójdzie na wygnanie; razem: on oraz jego książęta – mówi WIEKUISTY.
5WIEKUISTY skruszył maczugę niegodziwych oraz bicz możnowładców.
6Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości.
12Czy żelazo skruszy północną stal, albo spiż?
8I będzie owego dnia mówi WIEKUISTY Zastępów, że skruszę jarzmo z twego karku, a twoje więzy rozerwę; cudzoziemcy nie będą go nadal ujarzmiać.
17Czy dlatego ma wciąż wypróżniać swój niewód oraz ustawicznie i bez litości mordować narody?
8Dlatego nad Judą i Jeruszalaim był gniew WIEKUISTEGO, więc wydał ich na rozproszenie, na spustoszenie oraz na pośmiewisko, jako sami to widzicie waszymi oczyma.
8lecz Bóg jest sędzią; tego poniża, a innego wywyższa.