Ksiega Psalmów 113:8
by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?
7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
9niepłodną domu sadza jako matkę, która cieszy się dziećmi. HALLELUJA!
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
52powalił władców z tronów, a poniżonych wywyższył.
7Swoich oczu nie odwraca od sprawiedliwego; nawet przy królach sadza ich na tronach, zostają tam na wieki oraz bywają wywyższeni.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
14Król, który biednym wiernie wymierza sprawiedliwość – tego tron ostoi się na długi czas.
14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
15Czy z bogatymi w złoto książętami, co srebrem napełniali swoje domy.
32Niechaj Go wywyższają w zborze ludu i niech Go chwalą na radzie starszych.
16prowadzone są wśród wesela, radości oraz wchodzą do królewskiego pałacu.
6Gdyż WIEKUISTY przebywa wysoko, a uważa na poniżonych i z daleka rozpoznaje wyniosłego.
8Ziemia dla człowieka pięści i osiada na niej ten, kto się wynosi na przedzie.
2Aby rozsądzał Twój lud w sprawiedliwości i Twoich biednych w decyzjach.
8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
2Jego ród będzie potężnym na ziemi; pokolenie tych, co są odpowiedni będzie błogosławione.
7Bowiem lepiej, aby ci powiedziano: Posuń się wyżej! Niż by cię poniżono przed znakomitym dlatego, że się podniosły twoje oczy.
14Gdyż tamten wyszedł z więzienia i został królem, choć urodził się ubogim w jego państwie.
6WIEKUISTY pokrzepia pokornych, a do ziemi poniża niegodziwych.
21I uczynił go panem swojego domu oraz władcą w całej swojej dzierżawie.
22Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
29Gdyby kogoś poniżyli, a ty zawołasz – patrz wyżej; to Bóg wspomoże tego, kto będzie uniżonych oczu.
27On Mnie będzie nazywać: Tyś mój Ojciec, mój Bóg i Opoka mojego zbawienia.
4A na ich naczelników naznaczę dzieci, zatem będą nad nimi panować niedorostki.
19On nie uwzględnia oblicza panów i nie wyróżnia możnego nad biednego, gdyż wszyscy są dziełem Jego rąk.
14Wzniósł potęgę Swojego ludu, sławę wszystkich Swoich świętych synów Israela, bliskiego Mu narodu.HALLELUJA!
9Szczodrze daje ubogim, jego róg rośnie w sławę, a jego sprawiedliwość trwa na wieki.
6W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.
5Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz i Syn Człowieka, że go wypatrujesz?
6Bo na krótko uczyniłeś go mniejszym od bogów; uwieńczyłeś go chwałą i blaskiem.
4Niechaj sądzi uciśnionych w narodzie, wspomoże dzieci nędzarzy, a także zgniecie grabieżcę.
12I by ich sobie ich ustanowić na tysiączników i pięćdziesiątników, i aby uprawiali jego rolę oraz sprzątali jego żniwo, by mu przygotowywali jego wojenne rynsztunki oraz zaprzęgi jego wozów.
11Królowie ziemi, wszystkie narody, książęta i wszyscy sędziowie ziemi.
12Młodzieńcy i dziewice, starcy i młodzież.
3Dałeś mu pragnienie jego serca oraz nie odmówiłeś życzeniu jego ust. Sela.
9Zaś skromny brat niech się chlubi w swojej wielkości.
12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
9WIEKUISTY obrońca przybyszów, co sierotę i wdowę wspiera, a gubi drogę niegodziwych.
31A ja, mymi ustami, będę wielce wysławiał WIEKUISTEGO i pośród wielu Go chwalił.
8Bo Bóg jest Królem całej ziemi, więc zaśpiewajcie hymn.
12Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.
6Wyjawił Swojemu ludowi potęgę Swoich czynów, kiedy dał im dziedzictwo pogan.
6Z Twojego zbawienia wielka jest jego chwała; włożyłeś na niego sławę i świetność.