Ksiega Psalmów 68:6
W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów.
W Swoim świętym Przybytku Bóg jest ojcem sierot i sędzią wdów.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
5Śpiewajcie Bogu, wysławiajcie Jego Imię; uderzcie w bębny przy Imieniu WIEKUISTEGO, na cześć Tego, co zasiada w niebiosach*; przed Nim się radujcie.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
41A żebrzącego wyniósł z nędzy i rozmnożył jak trzodę rodziny.
7Panem, co sprowadza do domu zabłąkanych, a jeńców wyprowadza do szczęśliwości; tylko odstępcy zalegli pustynię.
7Żebrzącego podnosi z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci,
8by go posadzić obok możnych, obok możnych Swojego ludu;
9niepłodną domu sadza jako matkę, która cieszy się dziećmi. HALLELUJA!
33Obrócił rzeki w pustynie, a źródła wód w suszę.
34Płodną ziemię zamienił w solną glebę, z powodu niegodziwości jej mieszkańców.
35On zamienia pustynie w jeziora, a suchą ziemię w źródła wód.
36Osadza tam zgłodniałych, by założyli miasto zamieszkania.
6Na dom przeznaczyłem mu step, a ziemię bezpłodną na siedlisko.
7Pokrzywdzonym wymierza sprawiedliwość, łaknącym daje chleb oraz wyzwala uwięzionych.
8A kiedy są skuci w pęta, lub omotani więzami niedoli,
8Ziemia dla człowieka pięści i osiada na niej ten, kto się wynosi na przedzie.
9Wypędzałeś wdowy z próżną dłonią i zmiażdżyłeś ramiona sierot.
9WIEKUISTY obrońca przybyszów, co sierotę i wdowę wspiera, a gubi drogę niegodziwych.
9ziemia drżała i rozpływały się niebiosa, jak ten Synaj przed Bogiem, z powodu oblicza S Boga Israela.
10Spuściłeś obfity deszcz, Boże, na Twe omdlałe dziedzictwo i Ty je pokrzepiłeś.
3i zgromadził ich z ziem, od Wschodu i Zachodu, od Północy oraz od morza.
4Błąkali się po pustyni, po stepie bezdrożnym, a miasta do osiedlenia nie znaleźli.
17Zamienił świat w pustynię, burzył jego miasta, a swych jeńców nie puszczał do domu?
14Wyprowadził ich z mroku, z cienia śmierci, a więzy ich porozrywał.
7WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa.
8Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat.
18Miriady wozów Boga, wielokrotne tysiące, a między nimi Pan jak niegdyś na Synaju, w świętości.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
11Niskich podnosi wysoko oraz sprawia, by pogrążeni w żałości dostąpili zbawienia.
9Abyś powiedział uwięzionym: Wyjdźcie; a tym, co w ciemności: Ukażcie się! Będą się paść przy drogach, a ich pastwisko będzie na wszystkich nagich szczytach.
6Zatrwożyli się trwogą tam, gdzie nie było trwogi; gdyż Pan rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; pohańbiłeś ich, ponieważ Bóg nimi wzgardził.
7Bo wywyższenie nie przychodzi ze wschodu, ani z zachodu, ani z pustyni gór,
6Będzie on jak wrzosna stepie, który nie zauważa, że przybliża się dobro; który stoi na rozpalonym gruncie, na pustyni, na glebie bezpłodnej i bezludnej.
10Tych, co przebywali w mroku, w cieniu śmierci, więzionych w S nędzy i w żelazie.
14Zgnębiony szybko zostanie uwolniony, nie umrze w grobie i nie zabraknie jego chleba.
2WIEKUISTY buduje Jeruszalaim, zgromadza rozproszonych Israela.
3Uzdrawia skruszone serca i opatruje ich rany.
7By otworzyć zaślepione oczy, więzionych wyprowadzić z więzienia, a pogrążonych w ciemności z domu zamknięcia.
8Aby wiązać pętami ich królów, a ich dostojników w żelazne okowy.
26Na czele śpiewacy, a za nimi grajkowie, pośród dziewic bijących w bębny.
4Uwalniajcie nędznych i uciśnionych; wyzwalajcie ich z rąk złoczyńców.
20Gdyż wejrzał ze Swojej świętej wysokości – WIEKUISTY spojrzał na ziemię z niebios,
6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.
12Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował.
18Który czyni sąd sierocie i wdowie oraz miłuje cudzoziemca, dając mu chleb i odzież.
3Staliśmy się sierotami bez Ojca, a nasze matki są jak wdowy.
33Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
3wtedy WIEKUISTY, twój Bóg, zwróci twych brańców oraz zmiłuje się nad tobą; i przywróci, i cię zgromadzi spośród wszystkich ludów, między które rozproszył cię WIEKUISTY, twój Bóg.
27By orzeźwić opuszczone i puste rozłogi oraz rozkrzewić świeżą ruń.
1Przewodnikowi chóru na sześć głosów; na świadectwo oraz do nauki; klejnot Dawida,
2Czekałem i czekałem na WIEKUISTEGO, a ku mnie się skłonił i wysłuchał moje wołanie.